ตอนที่ 4 แน่ใจนะจะไม่เสียใจทีหลัง

คอนโดมิเนียม เมื่อถึงคอนโดฉันจะรีบเดินขึ้นลิฟท์ไปข้างบน ในลิฟท์ไอ้เอสก็เอาแต่จ้องหน้าฉันไม่พูดไม่จาจนกระทั่งฉันถึงหน้าห้องตัวเองกับหน้าห้องมันฉันแตะคีย์การ์ดเพื่อที่จะเข้าไปยังห้องของตัวเองแต่ว่ามือของไอ้เอสกับจับที่มือฉัน "มึงจะไปไหน" "กูจะเข้าห้อง" "กูยังไม่ได้เคลียร์กับมึงเลย"มันบอกฉันก่อนที่จะผลักฉันเข้าไปในห้องของฉัน "มึงจะเคลียร์อะไร มันไม่จำเป็นต้องเคลียร์"ฉันตอบไปด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉยเหมือนที่มันเคยทำกับฉัน ฉันไม่ได้สนใจมันเหมือนเมื่อก่อน มันไม่คิดหรอว่าฉันจะไม่เจ็บหัวใจบ้างเลยที่มันพาผู้หญิงเข้าห้อง "มึงอยู่กับผู้ชายที่ผับ"มันพูดแล้วก็มองหน้าฉันอย่างจริงจัง "แล้วยังไง?" "มึงพูดมันได้ยังไงว่าแล้วยังไงมึงเป็นผู้หญิงมันไม่สมควรที่จะไปจูบกับผู้ชายในที่สาธารณะนั้น" "หรือจะให้กูจูบที่ห้องเลยล่ะ" "มึงอย่ามาประชดกู"มันพูดพร้อมกับบีบมาที่แขนของฉันอย่างแรงจนฉันรู้สึกเจ็บ "ปล่อยกูเจ็บ" ฉันพยายามดึงมือตัวเองออกมาแต่มันไม่ได้ผล "เจ็บสิดีมึงจะได้จำ" "จริงๆมึงไม่มีสิทธิ์ที่จะมาทำแบบนี้กับกูนะเอส เพราะกูกับมึงไม่ได้เป็นอะไรกัน จริงถ้ากูจะไปกับคนนั้นมันก็ไม่แปลกเพราะกูไม่มีแฟนแล้ว ถ้ากูจะไปอะไรกับใครมันก็เรื่องของกูด้วย"ฉันพูดพร้อมกับเดินไปนั่งที่โซฟากลางห้อง มันก็เดินตามฉันมาติดๆและมานั่งอยู่ข้างๆฉัน "กูจะไม่มีสิทธิ์อะไรในเมื่อป้ามิ้นท์ฝากให้กูดูแลมึง" "ไม่ต้องดูแลอีกอย่างกูโตแล้วกูจะทำอะไรก็ได้" "ด้วยการไปจูบกับผู้ชายเนี่ยนะถ้ากูไม่ไปห้ามมึงก็คงจะไปถึงไหนตอนไหนกัน" "เหมือนมึงนั่นมึงก็ไปไหนถึงไหนกับใครมาไม่รู้เท่าไหร่แล้วนี่อีกอย่างมึงอย่าให้กูเลิกยุ่งกับมึงกูก็เลิกยุ่งแล้วมึงจะเอาอะไรอีก กูจะเลิกยุ่งกับมึงเลิกชอบมึงมันไม่ดีเลยหรือไงสิ่งที่มึงต้องการมาตลอดไม่ใช่หรอ?"ฉันตอบออกไปพร้อมกับเบือนหน้าไปทางอื่นเพราะตอนนี้น้ำตาของฉันเริ่มจะคลอแล้ว "มึงแน่ใจหรอว่ามึงจะเลิกชอบกูได้"ไอ้เอสพูดขึ้น "แน่ใจ" "แต่กูว่ามันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นหรอก" "แล้วถ้ากูทำได้ล่ะ มึงก็เลิกยุ่งกับกูเหมือนที่กูเลิกยุ่งกับมึงดีไหม แล้วถ้ากูจะไปนอนกับใครไปเอากับใครมึงก็อย่ามายุ่งกับกู แค่นี้ใช่ไหมที่มึงจะพูดเชิญมึงออกไปจากห้องกูได้แล้ว" "ดูมึงอยากจะนอนกับผู้ชายจังเลยนะหรือว่าคัน.." เพี้ยะ! ฝ่ามือของฉันปะทะกับใบหน้าอันหล่อเหลาของเอส และมองมันด้วยสายตาที่เคืองมากๆ "อย่ามาดูถูกกูแบบนี้ กูไม่ได้เป็นแบบมึง" "แบบกูมันทำไม มึงจะบอกว่ากูร่านแบบที่กูพูดสินะ หึร่านไม่ร่านมึงก็ดูมึงแต่งตัวสิ กูนึกว่ามึงไปขาย.." เพี๊ยะ! "มึงตบกูสองครั้งแล้ว เวลากูพูดถูกมึงก็เลยตบกูใช่ไหม" "มึงดูถูกกูเกินไปเอส กูโคตรรู้สึกว่ากูชอบมึงลงไปได้ยังไงเกือบ 20 ปีตอนนี้กูคิดถูกแล้วที่กูจะเลิกชอบมึง"ฉันพูดกำลังจะเดินหนีมันถ้ามันไม่ออกไปฉันก็แค่เข้าไปในห้องนอนของฉันก็แค่นั้น "20 ปีของมึงมันจะลืมกูได้ง่ายขนาดนั้นเลยหรอ? งั้นกูก็จะทำให้มึงไม่มีทางลืมกูได้ลงเลย"พูดจบเอสมันก็ดึงมือของฉันลงไปที่โซฟาพร้อมกับประกบริมฝีปากเรียวของมันลงมาบนริมฝีปากของฉัน มันจูบฉันอย่างรุนแรงและอารมณ์จะเร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆจนฉันรู้สึกเจ็บตรงมุมปากของตัวเองฉันจึงพยายามผลักฉันออกแต่มันก็กอดเอวฉันไว้สุดท้ายฉันเลยใช้แรงสุดท้ายของฉันผลักมันจนออกก่อนที่จะตบเข้าไปยันหน้ามันอีกครั้ง เพี้ยะ! ครั้งนี้เลือดชิปออกจากมุมปากของมัน ฉันไม่เข้าใจมันจริงๆในเมื่อครั้งนี้ฉันจะออกไปจากชีวิตมันแต่มันกลับจะดึงฉันเข้าไปในชีวิตมันอีกครั้งฉันไม่เข้าใจกับมันจริงๆว่ามันต้องการอะไร "มึงทำอะไรของมึงปล่อยกูนะ"ฉันจะพยายามดันตัวเองให้ลุกขึ้น "กูก็จะลงโทษที่มึงจะทิ้งกูไปเอากับผู้ชายอื่น" "กูไปทิ้งมึงตอนไหนกูกับมึงไม่ได้เป็นอะไรกัน ถ้ากูจะเอามันก็ไม่แปลกไม่ใช่หรือไงที่มึงยังเอากับคนอื่นเลย มึงอย่ามาสั่งกู" "งั้น..งั้นถ้ากูกับมึงเป็นอะไรกันมึงก็จะเป็นของกู" "มึงจะทำอะไรเอส!!?" "กูก็จะเป็นผัวมึงแบบที่มึงต้องการไง"พูดจบเอสก็ดึงฉันเข้าไปจูบ ตอนแรกเอสจูบฉันด้วยรสจูบที่ร้อนแรงก่อนที่จะเริ่มเปลี่ยนเป็นรสจูบที่อ่อนโยนมือหนาของเอสเริ่มลูบไล้ไปตามแผ่นหลังของฉัน สมองของฉันสั่งการให้ฉันผลักเอส ออกแต่หัวใจมันกลับตรงข้ามกับสมองมือที่สมควรที่จะผลักให้มันออกไปจากตัวกับกลายเป็นโอบรอบคอของเอสแทนพร้อมกับจูบตอบกับเอสอย่างอ่อนหวาน เอสผละตัวเองออกก่อนจะจ้องมองฉันก่อนจะพูดขึ้นว่า "มึงแน่ใจหรอนุ่น?"ไอ้เอสมันถามฉัน "อืม กูแน่ใจ"ฉันตอบมันด้วยน้ำเสียงจริงจัง "มึงจะมาเสียใจทีหลังไม่ได้นะ?" "คนที่จะเสียใจทีหลังก็ว่าจะเป็นมึงมากกว่า" พูดจบฉันก็ดึงเอสเข้ามาจูบอย่างเร่าร้อน เอสเองก็จูบฉันกลับมาอย่างเร่าร้อนเราต่างคนต่างแลกลิ้นกันไปมาดูดดื่มอย่างกับโหยหากันมานาน มือของเอสเริ่มที่จะปลดเปลืองเสื้อผ้าของฉันออก จนเห็นบราเว้าหลังสีขาวลูกไม้ของฉัน และกางเกงในแพนตี้สีขาวลายลูกไม้ "มึงมองอะไรเอส"ฉันถามไอ้เอสเพราะเอาแต่มองฉันจนฉันรู้สึกอาย "ป่าว แค่สงสัยว่าปกติหน้าอกมึงมัน.....ใหญ่แบบนี้หรอ?" "ไม่รู้สิ!..เหมือนมันจะใหญ่แบบนี้มาตั้งแต่ม.ปลายแล้วมั้ง.. ถามทำไม?" "ที่ผ่านมาคิดว่าเป็นกระดานโต้คลื่นมาตลอดเลย" "หน็อย..นี่มึงจะเอาใช่ไหม" "ทำไม?กูพูดอะไรผิด ประถมมึงซนอย่างกับลิงจนเด็กห้องอื่นๆคิดว่ามึงเป็นเด็กผู้ชายไม่ใช่หรือไง" "ส่วนมึงก็โตขึ้นเยอะเลยนะเอส ตอนประถมมึงก็ดูไม่เหมือนเด็กผู้ชายเหมือนกันนั่นแหละ ลืมไปแล้วหรอว่ามึงถูกผู้หญิงในโรงเรียนจับแต่งหญิงตลอดนะ" "แล้วจำคนที่มึงเคยแอบชอบได้ไหมที่รู้ว่ามึงเป็นผู้หญิงเพราะได้ฉายาว่าเมียนักเลงน่ะ" "แขกประจำงานประกวดแต่งหญิงแบบมึงมีสิทธิ์พูดแบบนี้ได้ด้วยหรอ?" "ยัยเด็กที่ซนเป็นลิงแบบมึง" "ไอ้คนที่อ่อนแอ้นแบบมึง" "โตขึ้นเยอะเลยแฮะ/โตขึ้นเยอะเลยแฮะ"ฉันกับไอ้เอสพูดออกมาพร้อมกันก่อนจะจ้องหน้ากัน และเป็นฉันเองที่ดึงมันเข้ามาจูบ ก่อนที่เราจะจูบกันอย่างเร่าร้อนและลิ้นก็เข้ามาแลกเปลี่ยนหาความหวานให้กันและกัน "มึงจะไม่เสียใจที่หลังใช่ไหม?" "อืม" หลังจากนั้นเอสก็อุ้มฉันไปยังห้องนอนของฉัน ฉันจะไม่เสียใจหรอก....คนที่จะเสียใจคือมึงต่างหาก 'เอส'