พี่เคยหาเด็กให้ตัวเองด้วยไหม

ห้าทุ่มแล้วชมพูนุทถึงได้ลงมานั่งทานข้าวต้ม เธอนึกถึงคำว่าหมดแรงข้าวต้มมันคงเป็นแบบนี้นี่เอง เธอนั่งรอที่โต๊ะส่วนคนป่วยเป็นคนอุ่นข้าวให้ “นี่จ้ะ กินเยอะๆ”ดูเหมือนว่าภากรจะเป็นปกติดีแล้ว ส่วนเธอน่าจะป่วยเสียเอง “พี่ป้อนไหม” เขาถาม “ไม่ต้องค่ะ นุทกินเองได้” เธอปฏิเสธ “สลับกันไง เมื่อกี้นุทยังป้อนข้าวพี่เลย” เขาไม่ละความพยายาม ป้อนเธอจนได้ ชมพูนุททานได้ครึ่งถ้วยเธอก็อิ่ม ภากรจึงทานที่เหลือจนหมด หญิงสาวเดินมาเปิดทีวีดูบนโซฟา เขาตามมาหลังจากเก็บล้างในครัวเรียบร้อยแล้ว “นุทไม่ง่วงเหรอ” เขานั่งลงเบียดข้างๆ โอบไหล่เธอดึงให้แนบชิดยิ่งขึ้น “ง่วงค่ะ” เธอขยับตัวเอนซบตามที่เขารั้งร่างเธอไปกอด “พรุ่งนี้พี่ไม่ไปทำงาน ได้หยุดยาวสามวันนุทอยากไปไหนไหม” คำถามนั้นทำให้เธอคิด ไปไหนดี “ไปทำบุญให้พ่อนุทไหม บอกท่านว่าไม่ต้องห่วงนุทแล้ว” คำพูดนี้ทำให้ชมพูนุทน้ำตาซึม “จริงๆ พี่บอกท่านนานแล้ว ตั้งแต่วัน