102 - ขี้หึง 🔥

1334 Words

พี่เลย์ยิ้มแป้นเมื่อคุณพ่อยอมเปิดไฟเขียวให้ เขาโอบกอดฉันพร้อมกับหอมแก้มต่อหน้าคุณพ่อ “เบาๆ นั่นลูกสาวฉัน” “ลูกสาวคุณพ่อแต่เมียผมนะครับ” “ไอ้เลย์!!” คุณพ่อเรียกชื่อพี่เลย์เสียงดัง แถมยังมองด้วยสายตาดุดัน พี่เลย์จึงยอมปล่อยกอดออกแต่โดยดี “งั้นเดี๋ยวผมขึ้นไปกอดบนห้องก็ได้ครับ” “ตอนนี้หญ้าที่สนามหน้าบ้านเริ่มขึ้นสูงแล้ว ตาเลย์แกช่วยไปตัดให้ฉันหน่อยได้มั้ย ?” “แต่คุณพ่อคะ หน้าที่นี้ก็มีคนทำอยู่แล้วทำไมถึงต้องให้พี่เลย์ไปทำด้วยล่ะคะ” “พ่อจะใช้มันไม่ได้เลย ?” “ได้ครับ ผมจะทำให้” พี่เลย์ตอบคุณพ่ออย่างมั่นใจ ก่อนจะหันมามองฉัน “เธอขึ้นห้องไปพักผ่อนก่อนนะ เดินทางมาเหนื่อยๆ” “จะไหวหรอคะสนามหญ้าหน้าบ้านไม่ใช่เล็กๆ เลยนะ” พี่เลย์ยื่นหน้ามากระซิบบอก “ทำกับเธอทั้งคืนฉันยังไหว แค่นี้จิบๆ” “บะ บ้า” ฉันผลักพี่เลย์ออกพร้อมกับตีเขาแล้วยิ้มอย่างเขินอาย ก่อนจะมองยังคุณพ่อที่กำลังจ้องเราทั้งคู

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD