คำพูดของพี่เลย์ทำให้ฉันหยุดดิ้น ไม่มีทางปล่อยฉันไป อย่างนั้นเหรอ สุดท้ายแล้วเราก็ต้องถอนหมั้นกันอยู่ดีไม่ใช่หรือไง หรือพี่เลย์จะอยู่กับฉันไปจนกระทั่งแก่เฒ่า อยู่แบบไม่ได้รักกันเลยน่ะเหรอ
ไม่สิ เขาต่างหากที่ไม่เคยรู้สึกแบบนั้นเลย
พี่เลย์อุ้มตัวฉันขึ้น แล้ววางให้ฉันให้นอนราบไปกับเตียง จากนั้นก็ขึ้นมาคร่อม
มือหนายกขึ้นมาปัดไรผมของฉันออก แล้วก้มหน้าลงมาใกล้ๆ ทำให้ฉันสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่ร้อนผ่าวของพี่เลย์ และรับรู้ได้ถึงกลิ่นของแอลกอฮอล์จางๆ จากลมหายใจของเขา
“เหม็นเหล้าค่ะ”
ฉันเบือนหน้าหนี แต่ก็ถูกจับหน้าให้หันกลับมาที่เดิมอยู่ดี
“เหม็นเหล้าหรือไม่อยากมองหน้าฉันกันแน่ ?” พี่เลย์ใช้สายตาข่มขู่ฉันอยู่
“ทั้งสองค่ะ อื้อ~”
พอตอบไปแบบนั้นริมฝีปากของฉันก็ถูกริมฝีปากหนาของพี่เลย์กดทับลงมา เขาบดขยี้จูบเบาๆ
“อื้อ~” ฉันร้องท้วงในลำคอพร้อมกับใช้มือทุบๆ บนแผงอกแกร่งเบาๆ จนกระทั่งพี่เลย์ยอ
