พี่เลย์เดินหายเข้าไปในห้องนอน ส่วนฉันก็นั่งรอเขาตรงโซฟาที่เดิม ไม่รู้ว่าเฮียจะทำหน้ายังไงถ้ารู้ว่าฉันกับพี่เลย์จะถอนหมั้นกัน ไหนจะป้ารสรินอีก
เฮ้อ!
ฉันถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายกับความคิดของตัวเอง มันเหนื่อยเอามากๆ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ฉันจะไม่ยอมถูกเฮียบังคับให้หมั้นกับพี่เลย์ตั้งแต่แรก ถึงมันจะเป็นแค่การหมั้นหลอกตาคุณพ่อก็เถอะ
ตั้งแต่ตอนนั้นชีวิตของฉันมันก็มีอะไรให้คิดเยอะแยะไปหมด มันแทบจะไม่มีความสุขเลย แถมความสัมพันธ์ของฉันกับพี่เลย์มันก็แย่ลงเรื่อยๆ
ฉันแอบโทรไปบอกเฮียไว้ตั้งแต่เช้าแล้วแหละว่าอย่าเพิ่งออกไปทำงาน ฉันกับพี่เลย์มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย
ในขณะที่ฉันกำลังวุ่นวายกับความคิดของตัวเอง เสียงประตูห้องนอนก็ถูกเปิดออก จึงทำให้ฉันสะดุ้งต้องใจเล็กน้อย
พี่เลย์มองหน้าฉัน เขาไม่พูดอะไรก่อนจะเบือนหน้าหนีแล้วเดินตรงไปที่ประตูห้อง
“จะไปไหนคะ” ฉันรีบท้วงถาม เขาจะมาทำเงียบแล้วเดินอ
