"ค่ะ คุณนาวา" อันนารับคำเสียงแผ่วเบา ถึงแม้จะรู้สึกดีใจลึกๆ ที่โอกาสมาถึงแล้ว แต่เธอก็ยังคงตื่นเต้น ประหม่าและเขินอาย ตอนนี้เธอบรรยายความรู้สึกของตัวเองไม่ถูก เธอค่อยๆ เดินไปที่ด้านข้างโต๊ะทำงานของนาวา
นาวาค่อยๆ หมุนเก้าอี้สำนักงานตัวใหญ่ของเขา ให้ เผชิญหน้ากับอันนา เขาเอนหลังพิงเก้าอี้อย่างสบายอารมณ์และเงยหน้าสำรวจเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า สายตาของเขาทั้งแหลมคมและเต็มไปด้วยความปรารถนา ทำให้ความประหม่าของอันนาก่อตัวมากขึ้น
อันนาตัดสินใจเธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้ว ค่อย ๆ นั่งคุกเข่าลงกับพื้น พรมขนสัตว์ราคาแพงให้สัมผัสอ่อนนุ่มที่หัวเข่าของเธอ ใจของเธอเต้นรัว รู้สึกตื่นเต้นยิ่งกว่าวันที่มาสัมภาษณ์งานวันแรกซะอีก
นาวายังคงนั่งมองเธอนิ่ง เขาไม่ได้พูดอะไรไม่มีการเร่งรัด มีเพียงการรอคอยอย่างเงียบงัน เขารอดูว่าเธอจะทำอะไรให้เขาพอใจได้หรือไม่ บททดสอบเล็กๆ นี้บ่งบอกถึงความสามารถของอันนาในการ 'บริกา
