47 เธอชอบมัน ไม่ได้ชอบฉัน
“วะ...ว่าไงนะ กูงงไปหมดแล้ว นี่มันเรื่องอะไร”
เตวิชญ์แสยะยิ้มมุมปาก ปรายตามองร่างเล็กที่เอาแต่ยืนนิ่ง หากไม่เห็นกับตาก็คงไม่เชื่อว่าทิชากรแอบออกมาเจออัคคี แต่ก็อย่างว่า เขาไม่ใช่คนที่ชอบตั้งแต่แรกนิ
“ผู้หญิงคนนี้ชอบมึง เธอแอบมาดักรอที่หน้าโรงเรียนทุกวัน แต่คนที่เจอดันเป็นกู เพราะตอนนั้นหน้าเราสองคนเหมือนกัน!”
“หมายความว่า...เธอชอบกู” อัคคีชี้มาที่ตัวเองอย่างน่าเหลือเชื่อ ไม่เคยรู้มาก่อนว่ามีคนแอบชอบ หลังจากช่วยเธอแล้วเขาก็ไม่ได้คิดอะไร กลับมาใช้ชีวิตเหมือนปกติ ไม่คิดว่าจะมีคนตามหา “นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะ”
“นั่นสิ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะ!” เตวิชญ์สบถอย่างหัวเสีย “บอกไปสิว่าชอบมัน!”
“คุณเตวิชญ์คะ เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้วนะ ฉันว่าเราอย่ารื้อฟื้นมันขึ้นมาเลย”
“ก็ถ้าตอนนั้นคนที่เธอเจอเป็นมัน ป่านนี้คงคบกันไปนานแล้วมั้ง ไอ้คีย์มันก็ชอบเธอ เธอเองก็ชอบมันไม่ใช
