47 เธอชอบมัน ไม่ได้ชอบฉัน “วะ...ว่าไงนะ กูงงไปหมดแล้ว นี่มันเรื่องอะไร” เตวิชญ์แสยะยิ้มมุมปาก ปรายตามองร่างเล็กที่เอาแต่ยืนนิ่ง หากไม่เห็นกับตาก็คงไม่เชื่อว่าทิชากรแอบออกมาเจออัคคี แต่ก็อย่างว่า เขาไม่ใช่คนที่ชอบตั้งแต่แรกนิ “ผู้หญิงคนนี้ชอบมึง เธอแอบมาดักรอที่หน้าโรงเรียนทุกวัน แต่คนที่เจอดันเป็นกู เพราะตอนนั้นหน้าเราสองคนเหมือนกัน!” “หมายความว่า...เธอชอบกู” อัคคีชี้มาที่ตัวเองอย่างน่าเหลือเชื่อ ไม่เคยรู้มาก่อนว่ามีคนแอบชอบ หลังจากช่วยเธอแล้วเขาก็ไม่ได้คิดอะไร กลับมาใช้ชีวิตเหมือนปกติ ไม่คิดว่าจะมีคนตามหา “นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะ” “นั่นสิ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะ!” เตวิชญ์สบถอย่างหัวเสีย “บอกไปสิว่าชอบมัน!” “คุณเตวิชญ์คะ เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้วนะ ฉันว่าเราอย่ารื้อฟื้นมันขึ้นมาเลย” “ก็ถ้าตอนนั้นคนที่เธอเจอเป็นมัน ป่านนี้คงคบกันไปนานแล้วมั้ง ไอ้คีย์มันก็ชอบเธอ เธอเองก็ชอบมันไม่ใช

