53 กูจะเป็นฝ่ายถอยเอง!
อัคคีอุ้มร่างคนเมาเข้ามาในบ้านอย่างถือวิสาสะก่อนจะวางร่างนุ่มนิ่มลงบนโซฟาหรูภายในห้องนั่งเล่น บ้านทั้งหลังยังปิดไฟมืดสนิท แสดงว่าเตวิชญ์ยังไม่กลับมา ครั้นพอจะเปิดไฟก็กลัวจะไปรบกวนการนอนของหญิงสาว ให้เธอหลับแบบนี้ดีแล้ว
เขาจัดระเบียบร่างกายของคนตัวเล็กให้อยู่ในท่าที่คิดว่านอนสบายที่สุด พร้อมห่มผ้าให้อย่างอ่อนโยน ถึงเขาจะเคยปิ๊งเธอ แต่ก็ต้องตัดใจเพราะไม่อยากมีปัญหากับเตวิชญ์
หมับ!
“คะ...คุณอัคคี~” ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังจะหันหลังกลับ จู่ๆทิชากรก็คว้ามือของเขาเอาไว้แล้วลุกขึ้นนั่งด้วยท่าทางพะอืดพะอม “ฉะ...ฉันเวียนหัว อุ๊บ!”
“เห้ย! นะ...นี่คุณจะอ้วกหรอ”
“อื้อ อุ๊บบ!! ฉะ...ฉันไม่ไหวแล้ว~”
“ระ...รอแปปหนึ่งนะ เดี๋ยวผมไปเอา...หะ...เห้ย!!”
พร๊วดด!!
พูดยังไม่ทันจบ อ้วกก็พุ่งพร๊วดออกจากปากโดนเสื้อของอัคคีเต็มๆ เขากำลังจะเบี่ยงตัวหลบแล้ว แต่ไม่ทัน อ้วกเสร็จเธอก็ทิ้งตัวล
