หลังพิมพ์ลงในข้อความ ฌานินปัดออกจากแชต และสิ่งที่ทำต่อจากนั้นก็คือการปิดเครื่อง เพราะรู้ว่าเขาจะส่งข้อความมาอีกอย่างแน่นอน แต่เธอไม่อยากคุยแล้ว
“พี่คลื่นใช่ไหม เห็นแวบนึง” ขวัญใจขยับมาถามใกล้ ๆ ให้ได้ยินกันแค่สองคน
“อื้อ” เสียงหวานตอบเบา ๆ พร้อมลมหายใจหลุดจากอก
“เขาจะไม่โผล่มาใช่ไหม”
“ไม่หรอก เขาจะมาทำไม”
“กระซิบอะไรกันสาว ๆ มาชนแก้ว”
เสียงปอร์เช่ดังขึ้นคั่นกลางบทสนทนาของสองเพื่อนซี้ ก่อนเขาจะยกแก้วขึ้นมาตรงหน้า ขวัญใจจึงผละห่างออกมา จากนั้นทุกคนก็ยกแก้วขึ้นไปชน
เพราะความเครียดสะสม วันนี้ฌานินจึงดื่มหนักเป็นพิเศษ เรียกได้ว่าพอหมดแก้วก็ยกขึ้นดื่มอีกครั้งเรื่อย ๆ แต่ไม่มีใครห้าม เนื่องจากทุกคนก็ต่างสนุก นับหนึ่งเองก็ยกแก้วถี่เช่นเดียวกัน
… อีกฟากทางฝั่งของคลื่น
มือหนากำโทรศัพท์แน่นหลังเสียงสัญญาณ บริการฝากหมายเลขโทรกลับ หลายต่อหลายครั้งที่กดโทรออกไปยังเบอร์เดิม ลมหายใจผ่อนระบายควา
