ร่างเล็กค่อย ๆ ผละริมฝีปากออกจากก้านนิ้วยาว ก่อนจะเริ่มปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกจากเรือนร่างทีละชิ้น ทั้งที่เขากำลังคิดจะปิดฉากความสัมพันธ์นี้ลง แต่เธอกลับใช้เซ็กซ์เป็นเชือกเส้นสุดท้าย พยายามรั้งทุกอย่างเอาไว้
ดวงตาคู่นั้นยังคงเย็นชาและมองอย่างนิ่ง ๆ ไม่ได้ทำอะไรนอกจากยืนตรงปลายเตียง ราวกับกำลังชมการแสดงของคนที่เคยเขินอาย แต่ตอนนี้กำลังเป็นฝ่ายเริ่ม
“คิดอะไรอยู่ถึง เลือกเดินเข้ามาในความเจ็บปวด”
“ไม่ได้คิดอะไรค่ะ… ไม่คิดเลย”
ทุกครั้งที่มีใครเผลอรู้สึกสิ่งแรกที่คลื่นทำคือถอย ตีตัวออกห่างอย่างไร้เยื่อใย ไม่สนใจ ไม่แยแส และกับเธอที่แสดงออกชัดเจนขนาดนี้ ทำไมเขาจะไม่รู้แต่กลับไม่ได้เด็ดขาด และยังอยากสนุกกับเรือนร่างนี้ต่อไป ราวกับจงใจย่ำยีหัวใจดวงเล็ก ๆ ที่เธอยื่นให้ทั้งที่เขาไม่เคยคิดจะรับมันไว้ตั้งแต่แรก
เรือนร่างของฌานินเปลือยเปล่า เธอค่อย ๆ ขยับขาเรียวอ้ากว้างเปิดเผยต่อสายตาคู่คม แล้วใช้น
