ดวงตากลมมองข้อความในช่องแชต ลมหายใจเริ่มร้อนผ่าว ฌานินรู้ว่าคนอย่างนิคซ์ไม่ควรเข้าไปพัวพัน ทว่าเธออยากรู้มากกว่าว่าเขาอยากจะบอกอะไร ใช่เรื่องที่มันเอาแต่ถาโถมเข้ามาในความคิดของเธอตอนนี้หรือเปล่า
แม้ก่อนกลับจะถูกคลื่นสั่งให้ไปรอยังคอนโดของเขา แต่ร่างเล็กกลับนั่งนิ่งงันอยู่ภายในห้องของตัวเองไม่ขยับมาพักใหญ่ ก่อนจะสะดุ้งตกใจ หลังได้ยินเสียงแจ้งเตือนข้อความ
แชต: คลื่น
คลื่น: บอกให้มารอที่คอนโด ทำไมยังไม่มา
ริมฝีปากบางเม้มชนกันเบา ๆ ขณะดวงตาคู่แดงก่ำจับจ้องข้อความนั้น จนในที่สุดก็ตอบกลับ
ฌานิน: เป็นประจำเดือนค่ะ
คลื่น: เป็นเมื่อไร?
ฌานิน: ตอนกลับมาห้อง
Read
ความจริงเธอไม่ได้เป็นประจำเดือน มันยังไม่ถึงรอบ แต่ที่อ้างเพราะความคิดมากมายในหัว และไม่อยากไปเจอ ความกลัวมันกำลังประท้วงในใจ แม้จะพยายามบังคับตัวเองให้คิดเรื่องอื่นแล้วก็ตาม แต่สุดท้าย มันก็วนกลับไปเรื่องเดิมซ้ำครั้งแล้วครั้งเล
