คอนโด
ฌานินทิ้งตัวนอนบนเตียงภายในห้องของตัวเองอย่างหมดแรง เธอเริ่มเหนื่อยมากขึ้นในทุก ๆ วัน การวิ่งตามสิ่งที่ต่อให้อยู่ตรงหน้าแท้ ๆ ก็ไม่สามารถไขว่คว้ามาได้ มันเหนื่อยมากจริง ๆ แต่เหนื่อยแค่ไหนกลับรั้งเอาไว้สุดกำลัง
หากไม่มีคนตามไม่มีเรื่องของพ่อชีวิตคงไม่เป็นอย่างนี้ ตอนนี้เธอคงกำลังตั้งใจเรียนหรืออาจจะลองเปิดใจให้นับหนึ่งมากขึ้น
เธอไม่สามารถคาดเดาอนาคตได้เลย อย่างที่ถามหากไม่มีเขาชีวิตจะเป็นยังไง ฌานินก็กำลังค้นหาคำตอบนั้นอยู่เหมือนกัน
เสียงถอนหายใจหลุดออกจากอกแผ่วเบา ก่อนจะมองข้อความของอชิที่เพิ่งทักเข้ามา
แชต: อชิ
อชิ: ทะเลาะกับเขาไหมครับพี่นิน ผมช่วยพูดได้นะไม่สบายใจเลย พี่นินเงียบ ผมเป็นห่วง
ฌานิน: ไม่เป็นไรเลยชิ พี่กับเขาไม่ได้คบกัน
อชิ: อ้าว ไม่ใช่เจ้าของช่อดอกไม้เหรอครับ แต่เขาเข้าห้องพี่นินได้เลย ผมนึกว่าแฟน
ฌานิน: ความสัมพันธ์ของพี่กับเขา มันซับซ้อนน่ะ
อชิ: โอเคครับ
