ช่วงสายของวันใหม่ เปลือกตาสีอ่อนค่อย ๆ เปิดขึ้นเพราะถูกรบกวนจากแสงแดดที่สาดลอดเข้ามา กลิ่นบุหรี่จาง ๆ ลอยปะทะจมูก ก่อนสายตาจะเหลือบไปเห็นผ้าม่านตรงริมระเบียงถูกเปิดทิ้งเอาไว้
ร่างเล็กใช้แขนค้ำยันตัวเองลุกขึ้นจากเตียง ทว่าต้องนิ่งงัน เมื่อภาพเหตุการณ์เมื่อคืนค่อย ๆ ไหลย้อนกลับมาทีละฉาก ตั้งแต่นับหนึ่งแชตมา เธอไปหาที่คลับ ถูกวางยา คนที่ร่วมมือคืออิงฟ้า สองคนนั้นรู้จักกัน มีแต่คำถามว่าเป็นไปได้ยังไง
แต่ภาพที่ชัดที่สุดคือ คลื่นเป็นคนโผล่มาในจังหวะนั้น ภาพสายตา น้ำเสียง ทุกอย่างยังชัดเจนในความทรงจำตอกย้ำว่าเขาโกรธมากแค่ไหน ฌานินได้แต่ถอนหายใจแผ่วเบา รับความผิดทั้งหมดโดยไม่คิดจะแก้ตัว
กลางอกค่อย ๆ หนักอึ้ง จากเรื่องของนับหนึ่ง พี่ชายที่คิดว่าหวังดี แต่เขาทำลายความเชื่อใจทั้งหมดลง สิ่งหนึ่งที่เธอมองข้ามมาตลอดคือ เขาเคยรู้สึกยังไง
ดวงตาคู่สวยแดงก่ำ ฌานินรู้สึกว่าตัวเองโง่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั้งท
