ฌานินรีบกดปิดหน้าจอโทรศัพท์ทันที กลางใจยังสั่นไหวด้วยความเป็นห่วง แม้ผู้เป็นพ่อจะไม่เคยดีกับเธอเลย แต่สุดท้าย กลับตัดไม่ขาด แต่ต้องปั้นหน้ายิ้มหันมองคนรักแล้วทำเป็นปกติ
“ไม่ค่ะ ฌาอยากใช้เวลากับพี่คลื่นสองคน”
“ทำอะไรกันดีครับ อยู่เฉย ๆ ฌาจะเบื่อหรือเปล่า”
“ไม่เบื่อเลยค่ะ แค่พี่คลื่นอยู่ข้าง ๆ ฌาก็มีความสุขแล้ว”
“เอาใจเก่ง”
มือเรียวบีบแน่นจนเปียกชื้น ร่างเล็กกำลังคิดมากมายในหัว เงินห้าล้าน หากขอออกไปยังไงคลื่นก็ตั้งคำถาม เธอไม่ได้อยากปิดบัง แต่คำขู่ที่ทางนั้นส่งมาทิ้งท้ายว่าห้ามบอกใคร ยิ่งทำให้กลัว ริมฝีปากสั่นระริกค่อย ๆ ขยับเปล่งคำถามออกมา
“ถ้าฌาขอเงินห้าล้าน… พี่คลื่นจะให้ไหมคะ”
“ถามแปลก แค่ห้าล้านทำไมพี่จะให้น้องนินไม่ได้”
รอยยิ้มบนใบหน้าหวานพยายามส่งออกไปให้เหมือนปกติ คนตัวสูงเดินมานั่งข้าง ๆ เอี่ยวแขนคล้องเอวบางของคนรัก แล้วยกขึ้นมาวางบนตักของตัวเองได้อย่างง่ายดาย
“พออยู่เงี
