หลังจากจัดการธุระส่วนตัวในห้องน้ำเรียบร้อย ฌานินและเพื่อนก้าวตามกันออกมายังโถงทางเดิน ดวงตากลมเหลือบมองยังจุดที่ได้ยินเสียงคนพูดคุยกันก่อนหน้า แต่ตอนนี้ไม่มีใครอยู่แล้ว
เธอพยายามไม่ใส่ใจ เดินตรงไปยังห้องแล้วผลักประตูแทรกตัวเข้าไปภายใน เป็นอย่างที่พอจะคาดเดาได้ เขาคงไปกับผู้หญิงคนนั้นจริง ๆ เพราะตอนนี้ไร้เงาเจ้าของคลับภายในห้อง
“พี่คลื่นหายไปไหนวะ”
ไออุ่นเพิ่งสังเกตว่าไม่เห็นคลื่นในห้องพักใหญ่แล้ว ก่อนคูเปอร์จะตอบอย่างรู้นิสัยเพื่อนดี ขณะพูดสายตาเขามองไปทางผู้หญิงสองคนที่กำลังเดินเข้ามาภายในห้อง
“ได้เด็กมั้ง มันขาดได้ที่ไหน”
“ฉายาปั่นตากยังแห้งไม่ทัน ไม่เกินจริง แบดกายโคตร”
“ไอ้เวรนี่ก็อวยไม่เข้าเรื่อง หัดเอาตัวอย่างดี ๆ บ้าง”
“ไอดอลผมเลยนะ พี่คลื่น พี่ล่า แต่ตอนนี้พี่ล่าถอดเขี้ยว ไม่จ๊าบแล้ว”
“คำพูดมึงเยอะได้ใคร”
“ฌากลับยังไงครับ ให้พี่ไปส่งไหม” นับหนึ่งถามอีกครั้งอย่างอดไม่ได้ แ
