ช่วงพักเที่ยง ในโรงอาหารพลุกพล่านไปด้วยนักศึกษามากมาย หลังต่อคิวซื้อข้าว ร่างเล็กและเพื่อนพากันเดินหาจับจองที่นั่ง จากนั้นก็พูดคุยกันไปเรื่อย กระทั่งหางตาของเธอเหลือบไปเห็นร่างสูงของหนุ่มหล่อประจำคณะเดินถือแก้วน้ำตรงเข้ามาใกล้
“ฌา เราให้”
ฌานินชะงักเล็กน้อย มองแก้วน้ำตรงหน้า แล้วยื่นมือไปรับอย่างไม่กล้าปฏิเสธน้ำใจ
“ขอบคุณนะนาย”
นายเห็นรอยยิ้มหวาน ๆ จากผู้หญิงที่ตัวเองแอบชอบมานานส่งให้ เขาก็เขินหน้าแดงไม่เป็นท่า ก่อนจะรีบเดินหายไปทันที ทิ้งไว้เพียงสายตาหลายคู่ในโรงอาหารที่แอบมองตามอย่างสนใจ
“เป็นถึงเดือนคณะ แถมยังเด็กกิจกรรม มันจะอายเอาอะไร” ปอร์เช่เอ่ยอย่างอดไม่ได้ หลังเห็นท่าทีบิดเป็นเกลียวของผู้ชายเมื่อครู่
“อยู่ต่อหน้าคนอื่น กับคนที่ชอบ มันเหมือนกันที่ไหนล่ะ” ขวัญใจแย้ง พลางหันมามองฌานินด้วยแววตาอยากรู้ “คนนี้เป็นไงแก ผ่านไหม”
ทุกครั้งที่มีหนุ่ม ๆ เข้ามาขายขนมจีบ ขวัญใจก็มักจะตั
