วันต่อมา… ทางฝั่งคอนโดหรู
ร่างสูงเปลือยท่อนบนนอนแผ่อยู่บนโซฟาอย่างไร้สติ ข้างกายเกลื่อนกลาดไปด้วยขวดเหล้าวางเอนล้ม ถาดเขี่ยเต็มไปด้วยเศษก้นบุหรี่และขี้เถ้า กลิ่นคละคลุ้งอบอวลไปทั่วห้อง
เสียง แกร็ก! ดังขึ้น ก่อนบานประตูจะถูกผลักเปิดออก เพียงก้าวขาเข้าไปได้ไม่กี่ก้าว ล่าก็ถึงกับผงะรีบยกมือขึ้นมาปิดจมูกทันที เมื่อกลิ่นเหล้าและควันบุหรี่ปะทะอย่างจัง
เขาเดินต่อมาหยุดนิ่งตรงร่างที่นอนหลับหมดสติของน้องชายคนเล็ก สภาพยับเยินไม่น่ามองเท่าไร ก่อนจะขมวดคิ้วแน่น เมื่อเห็นคราบสีแดงแห้งติดอยู่บนฝ่ามือ เท่านั้นคนเป็นพี่ชายก็ถอนหายใจออกมาหนัก ๆ
ครืด~ เสียงสายเรียกเข้าดังขึ้น ล่าล้วงหยิบเอาโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋า แล้วกดรับสายจากค่ายที่โทรเข้ามาอย่างรู้เวลา
(มันเป็นยังไง)
“ยับ” เขาตอบอย่างหนักใจ ก่อนจะได้ยินเสียงถอนหายใจจากปลายสายดังลอดเข้ามา
(หนักเลยน้องกู)
“คงรักมาก สภาพดูไม่ได้”
(มันแดกไปเยอะแค่
