กลางดึก
คลื่นขับรถมาจอดยังคอนโดของฌานิน เขาเปลี่ยนรถสลับมาทุกวัน เนื่องจากกลัวถูกสงสัย เมื่อมาถึงก็จอดยังมุมเดิม และนั่งทอดสายตามองออกไปนอกกระจก
บางวันที่มาเขาก็ไม่เจอเธอเลย เพียงแค่มาเฝ้ามองแบบนั้นเพราะไม่รู้จะทำอะไร ยังคิดไม่ออกว่าจะใช้วิธีไหนขอโอกาสโดยไม่ถูกรำคาญ เพราะเพียงเขาอ้าปากก็ถูกไล่ตะเพิดแล้ว
ขณะทอดมองไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย สายตาของเขากลับสะดุดเข้ากับร่างของชายหญิงคู่หนึ่งที่กำลังก้าวเข้าไปในคอนโด ขอบตาพลันร้อนผ่าวทันทีเมื่อเพ่งมองจนเห็นว่าเป็นใคร ฝ่ามือหนากำแน่นจนเส้นเอ็นปูดขึ้น
คำถามถาโถมเข้ามาไม่หยุด ทำไมนับหนึ่งถึงเดินเข้ามาพร้อมฌานิน ทำไมเธอถึงพามันขึ้นห้องในเวลาดึกดื่นแบบนี้
ทั้งที่พยายามไม่คิด แต่มันกำลังเลยเถิด เปลวไฟของอารมณ์เดือดดาลสุมอยู่กลาง คลื่นเอนศีรษะกระแทกพนักเบาะแรง ๆ กัดฟันกรอด พยายามตรึงตัวเองให้นั่งอยู่ในรถ อย่าทำอะไรบ้า ๆ อย่างที่ลูกน้องเคยเตือน อย
