“… โกรธพี่ไหม” คลื่นถามเสียงแผ่ว
“โกรธที่พี่คลื่นไม่ฟัง ทำไมต้องเจ็บตัวด้วย” พูดจบเธอก็นำเอาก้านนิ้วยาวเข้ามาในปาก เพื่อดูดซับเลือด
การกระทำนั้นทำให้คลื่นที่กลั้นหายใจเหมือนได้ยกภูเขาออกจากอก เขาค่อย ๆ ระบายรอยยิ้มแต้มขึ้นบนมุมปาก เมื่อเห็นแววตาฉายความเป็นห่วงจากคนรัก
“ไปข้างนอกกันค่ะ เดี๋ยวฌาทำแผล… อื้อ~”
ยังพูดไม่จบเสียงหวานก็ถูกกลบลงลำคอเมื่อริมฝีปากหยักของอีกคนประกบลงมาปิด เพราะไม่ทันตั้งตัวทำให้ลมหายใจของฌานินขาดห้วง และจูบที่บดเบียดลงมามันช่างร้อนแรง
“อืม~” หัวใจแกร่งของคลื่นเต้นแรง เขากลัวแทบตาย แต่พอเธอแสดงความเป็นห่วงออกมามันมีแต่คำว่าน่ารัก ยิ่งทำให้รู้สึกคลั่ง จนแทบอยากบดขยี้ริมฝีปากเล็กให้บวมเจ่อจากจูบที่เต็มไปด้วยความหลงใหล
“อึก~ อื้อ”
บรรยากาศในห้องครัวเริ่มร้อนผ่าว ริมฝีปากหยักจูบหนัก ๆ ซ้ำ ๆ พร้อมทั้งฝ่ามือหนาที่เริ่มบีบขยำเนื้อตัว เสื้อชุดนอนของฌานินถูกถกขึ้น เผยอ
