… สามวันต่อมา
หลังอาบน้ำแต่งตัวออกจากห้อง ร่างเล็กก็ต้องอารมณ์เสียแต่เช้า เมื่อมีอาหารวางเรียงอยู่บนโต๊ะ ไม่ต่างจากที่ผ่านมา เหมือนประโยคที่บอกไปตอนนั้น คลื่นจะไม่เข้าใจ
ไม่ต้องเดินไปดูเธอก็รู้ว่าทั้งหมดนั้นคือของโปรดที่ตัวเองชอบกิน มันเป็นแบบนี้เข้าวันที่สามแล้ว น่าแปลกใจทั้งที่เขาไม่เคยถาม แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าเธอชอบกินอะไร
ความคิดผุดมาเพียงไม่นานก็ถูกปัดทิ้งอย่างไม่อยากเก็บมาใส่ใจ ฌานินเมินเฉยต่อของโปรดตรงหน้าเช่นทุกวัน ก่อนจะเดินเข้าครัวไปทอดไข่มากินกับข้าวสวยร้อน ๆ เลือกไม่ชายตามองของที่เขาเป็นคนเตรียมมาให้ ไม่แตะ และไม่รับรู้ความใส่ใจนั้น
หลังกินข้าวและล้างจานเรียบร้อย ร่างเล็กเดินมานั่งบนโซฟา พลางคิดว่า ที่คลื่นบอกจะให้คนของตัวเองช่วยหาของสำคัญ มันจริงใช่ไหม ทำไมผ่านมาสามวันแล้วยังไม่เจอ แล้วจะเจอหรือเปล่า มันมีทั้งความสงสัยและกังวลปะปนในความคิด เสียงถอนหายใจหลุดออกมาเฮือกใหญ่ ก่
