ตั้งแต่เหตุการณ์วันนั้น วาลีก็ไม่กลับไปทำงานที่นั่นอีกเลย ไม่คิดแม้แต่จะไปลาออกด้วยซ้ำ เธอไม่อยากกลับไปที่นั่นอีก ไม่แม้แต่จะอยากได้ยินชื่อ ถึงแม้สองสามวันนี้จะมีเบอร์มือถือของอดีตเจ้านายเธอโทรเข้ามาหลายสาย วาลีก็ไม่คิดจะรับ มิหนำซ้ำยังตัดสินใจบล็อกเบอร์ทิ้งไปเสียเลย
ระหว่างที่กำลังรองานใหม่เรียกสัมภาษณ์ ช่วงนี้วาลีจึงขลุกตัวอยู่ที่มูลนิธิคอยดูแลเด็กเล็กช่วยน้ามลฑณา บางวันก็ไปช่วยคุณแม่จันทร์จิราทำเอกสาร
ส่วนพลบค่ำก็มักจะแวะมาหาเธอทุกวันในตอนเย็น บางวันหากไม่มีประชุมที่บริษัทหรือออกไปพบลูกค้า เขาก็จะหอบงานมาทำที่มูลนิธิโดยใช้ห้องทำงานเก่าของบิดา
วันนี้เองก็เป็นวันที่เขาไม่มีงานสำคัญอะไรที่ต้องเข้าออฟฟิศ ร่างสูงในชุดเสื้อยืดสีเขากางเกงยีนสบายๆ จึงนั่งทำงานอยู่ในห้องของมูลนิธิ กระทั่งเวลาล่วงเลยใกล้เที่ยง
“คุณไทม์คะ”
เสียงเล็กๆ คุ้นหูเรียกชื่อเขาจากที่ไหนสักแห่ง คนถูกเรียกหูผึ่งวางงานทั
