CAP 17 | ออดอ้อน

1341 Words

L Riverside Penthouses เพนต์เฮาส์แห่งใหม่ที่เขาซื้อไว้มันไกลจากมูลนิธิและบ้านของเขาอย่างที่เธอคิดจริงๆ แต่อย่างน้อยก็ใกล้ออฟฟิศ คนตัวสูงพาเธอขึ้นลิฟต์ซึ่งติดกับลานจอดรถมายังชั้นสี่สิบ พลบค่ำอธิบายขณะอยู่ในลิฟต์ว่าตั้งแต่ชั้นห้าถึงชั้นสามสิบแปดเป็นห้องพักปกติ มีเพียงชั้นสามสิบเก้าและสี่สิบเท่านั้นที่เปิดขายเป็นเพนต์เฮาส์ ซึ่งตอนที่เขามาดูตอนบ่าย ชั้น สามสิบเก้าถูกซื้อไปแล้ว เขาเลยต้องซื้อชั้นสี่สิบซึ่งห้องเล็กกว่า นิดหน่อย "ตั้งแต่ชั้นสองถึงชั้นสี่เป็นซูเปอร์มาร์เก็ต ถ้าเธออยากได้อะไรก็เอาบัตรฉันไปใช้" เขาพูดพร้อมกับส่งบัตรเครดิตสีดำแบบที่เธอเห็นน้องสาวเขาถือวันนี้ใส่มือเล็ก เธอก้มดูหน้าบัตรที่เขาเพิ่งยัดใส่มือ ถึงมันจะเป็นแบบเดียวกัน แต่ก็รู้สึกว่ามันใหม่กว่าบัตรที่เห็นวันนี้ อีกทั้งเลขบัตรก็ต่างกัน แปลว่ามันคือคนละใบ 'คนที่เงินเข้าบัญชีนาทีละหมื่นมีจริงๆ นะวา' คำพูดนี้ของรุ่งอรุณลอย

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD