มัฆวานวางโทรศัพท์ลง เมื่อคนที่หลับเริ่มขยับตัวเขาหันรีหันขวาง ยังไม่อยากให้เธอเห็นว่าเขาแอบเข้ามา ชายหนุ่มรีบไปหลบที่ระเบียงโชคดีว่าม่านที่ระเบียงยาวถึงพื้นเขาจึงยืนด้านนอกประตูกระจกได้สบายๆ ณัฐวรรณงัวเงียลุกขึ้นนั่ง เธอมองนาฬิกาตกใจเมื่อเห็นว่าจะเที่ยงคืนแล้ว เธอยังไม่ได้อาบน้ำเลย เธอเดินไปที่หน้ากระจกโต๊ะเครื่องแป้งที่อยู่ตรงกับระเบียงด้านที่มัฆวานยืนอยู่ หญิงสาวหยิบกิ๊ฟหนีบผมตัวใหญ่ม้วนผมแล้วหนีบไว้กลางศีรษะเพื่อเตรียมไปอาบน้ำ จากนั้นเริ่มถอดเสื้อผ้าทีละชิ้นจนเหลือแค่ชุดชั้นใน ณัฐวรรณหมุนตัวไปมาหน้ากระจก ร่างกายเธอยังเปลี่ยนไม่มากนอกจากหน้าอกที่ดูว่าควรจะเปลี่ยนไซส์บราได้แล้ว นอกนั้นเอวยังเล็กหน้าท้องยังแบนราบ มัฆวานแทบหยุดหายใจ เขาไม่ได้ตั้งใจทำตัวเป็นพวกถ้ำมองแต่ก็ละสายตาจากเรือนร่างอ้อนแอ้นนั้นไม่ได้ เขาใจหายวาบเมื่อเธอปลดบราออกจากตัวจนเขาเผลอเหยียบเศษใบไม้แห้งจนมีเสียงดัง ณั

