เช้าวันรุ่งขึ้นณัฐวรรณแต่งตัวและเก็บเสื้อผ้าลงมาพร้อมเดินทาง เธอชงโอวัลตินให้ตัวเอง เปิดตู้เย็นหาขนมทานรองท้อง ขณะนั้นมัฆวานลงมาจากชั้นบน ชายหนุ่มมองกระเป๋าเดินทางใบย่อมที่วางกับพื้นของหญิงสาว
“วรรณจะไปไหน”
หญิงสาวเฉยเหมือนไม่ได้ยิน เธอจิบเครื่องดื่มร้อนในมือและเลื่อนอ่านข่าวในโทรศัพท์มือถือไม่ใส่ใจคำถามของเขา มัฆวานพยายามใจเย็นบอกตัวเองว่าที่ณัฐวรรณเป็นแบบนี้ก็เพราะเขาเอง
“วรรณจะไปไหน ให้พี่ไปส่งไหม” เขาถามอีกครั้ง เห็นเธอเหลือบตามองทำท่ารำคาญแล้วบอกไม่ถูกว่าควรรู้สึกอย่างไร
“จะไปเที่ยวกับนุทกับพี่กุนค่ะ เดี๋ยวเขามารับ” เธอตอบอย่างเสียไม่ได้ ลุกหนีเอาแก้วเครื่องดื่มไปวางในซิงค์ล้างจานเตรียมล้าง
“พี่ล้างให้เอง” เขาตามไปทันที ยืนจนเกือบชิดแผ่นหลังของเธอ ณัฐวรรณถอยหนีเขาไปอีกทางเหมือนรังเกียจ
เธอบอกตัวเองว่าจะไม่ยอมเชื่อละครที่เขาลงทุนเล่นฉากนี้เด็ดขาด แต่ไหนแต่ไรมามัฆวานไม่เคยใส่ใจ
