คุณมณีจันทร์และสามีกลับมาสระบุรีก่อนในวันรุ่งขึ้นเมื่อเสร็จธุระเกี่ยวกับบ้าน ปล่อยให้สองหนุ่มสาวอยู่ฮันนีมูนต่อที่เชียงใหม่เพื่อให้ทั้งคู่ได้อยู่กันตามลำพัง
มัฆวานลงมาส่งบิดามารดาที่รถในตอนเช้าจากนั้นจึงกลับขึ้นห้องพักพบว่าณัฐวรรณยังไม่ตื่น เขามีแผนจะใช้รถของทางโรงแรมหากจะเดินทางไปเที่ยวในตัวเชียงใหม่ และกลับทางเครื่องบินจึงให้ผู้ใหญ่เอารถกลับไปได้เลย
แขนแข็งแรงดึงเธอไปกอดเมื่อณัฐวรรณขยับตัว เธอลืมตาขึ้นมองเห็นมีแสงสว่างผ่านผ้าม่านเข้ามา
“อุ๊ย เช้าแล้วเหรอคะแล้วคุณแม่ล่ะ” ณัฐวรรณนึกขึ้นได้ว่าเธอตั้งใจจะลงไปส่งมารดากลับสระบุรี
มัฆวานกอดเธอแน่นขึ้น
“พ่อกับแม่กลับไปนานแล้ว พี่ลงไปส่งมาละจ้ะ วรรณหิวไหม ตอนนี้เก้าโมงแล้ว”
“ยังไม่หิวเท่าไหร่ค่ะ วรรณขี้เกียจลงไปข้างล่างสั่งขึ้นมาได้ไหมคะ” เธอแนบหน้าลงถูไถกับอกกว้างด้วยท่าทีของลูกแมวแสนขี้เกียจ
“ได้ พี่ก็ไม่อยากลงไปเหมือนกัน วันนี้วรรณอย
