"พี่จะมาทำโทษฉันทำไม ฉันไม่ใช่เด็กๆแล้วน่ะ ปล่อย!"
เขาไม่ยอมปล่อยเธอ แถมยังจะก้มลงมาจูบอีก แต่พอณิชานึกอะไรขึ้นมาได้ก่อน เธอก็เลยรีบหลบจูบเขา"
"ยา!!" ณิชาลืมไปเลยว่ายาที่เธอซื้อมามันตกตอนที่คนร้าย จับเธอไปจนป่านนี้ก็ยังไม่ทันได้กินยา
"ยาอะไร" เข็มทิศรีบถามเธอ เพราะคิดว่าเธอไม่สบายหรือเปล่าถึงพูดถึงยา
"ก็ยาคุมไงคะที่ณิชาออกไปซื้อกับไข่มุก มันต้องหล่นตอนที่พวกนั้นจับตัวณิชาไปแน่เลย ทำไงดียังไม่ได้กินเลย"
"ไอ้เราก็ตกใจหมด ไม่ได้กินก็ไม่ต้องกิน" เขาพูดกับเธอทั้งๆ ที่เขายังคร่อมตัวเธออยู่
"ตอนนี้ร้านค้าคงยังไม่ปิดพาณิชาไปซื้อหน่อยสิ"
"ณิชาฟังพี่นะ เราแต่งงานกันแล้ว แถมยังมีอะไรกันด้วย ถ้าณิชาจะท้องมันก็ไม่แปลก เพราะยังไงพี่ก็ไม่หย่ากับณิชาอยู่แล้ว นอกจากว่าณิชาจะไม่.." เขาพูดทิ้งช่วงไว้เพราะณิชาคงจะลืมอะตอมได้ไม่ง่ายนัก ถ้าจะถามหาความรักจากเธอ ตอนนี้เขาคิดว่าเปอร์เซ็นต์มันคงน้อยมาก
"น
