ถึงเวลาอาหารเย็น กลิ่นกับข้าวหอมกรุ่นลอยอบอวลไปทั่วห้องอาหาร โต๊ะยาวไม้โอ๊คถูกจัดเต็มไปด้วยอาหารไทยฝีมือหม่าม๊า ทั้งแกงส้มกุ้งสด ปลาทอดน้ำปลา และผัดผักรวมสีสันสดใส พายนั่งเกร็งอยู่ตรงข้ามหม่าม๊า ขณะที่เทมนั่งข้าง ๆ มือใหญ่ของเขาวางอยู่ใต้โต๊ะ แอบจับมือเธอไว้แน่นราวกับจะปลอบเบา ๆ ให้เลิกเกร็งเสียที “กินเยอะ ๆ นะลูก พี่เทมบอกว่าหนูชอบแกงส้ม ม๊าตั้งใจทำเองเลยนะ” “ขอบคุณค่ะ หม่าม๊า” พายยิ้มบาง ๆ ก่อนตักอาหารคำเล็ก ๆ อย่างประหม่า “ลูกชายป๊าน่ะ…เห็นแบบนี้ เรื่องกินไม่เลือก แต่เรื่องผู้หญิงนี่เลือกนักเลือกหนา กว่าจะยอมพามาให้ป๊าม๊าเห็นตัวจริงได้” ป๊าที่นั่งหัวโต๊ะหัวเราะเบา ๆ “ป๊า!” เทมเอ่ยเสียงต่ำพร้อมเหล่มองนิด ๆ “เทม…เหลืออีกแค่เทอมก็เรียนจบแล้ว จะทำอะไรต่อลูก” หม่าม๊ามองเทมยิ้ม ๆ คำถามนั้นทำให้เทมหันไปมองพายแวบหนึ่งก่อนตอบอย่างหนักแน่น “ผมจะไปช่วยงานป๊าที่บริษัททันทีที่เรียนจบครับ”

