ตอนที่ 19 เกมไล่ล่า
แสงสีเทาหม่นของรุ่งอรุณเริ่มสาดส่องผ่านรอยแยกของหน้าต่างบานเกล็ด เป็นสัญญาณเตือนว่าช่วงเวลาแห่งความสุขกำลังจะหมดลง อเดลจำใจต้องผละออกจากร่างบางที่เขากกมาดมาทั้งคืน ชายหนุ่มจัดการสวมเสื้อผ้าด้วยความรวดเร็ว ก่อนจะดึงอลิซเข้ามากดจูบหนักๆ ที่หน้าผากมนเป็นการทิ้งท้าย
"ฉันไปนะ... ดูแลตัวเองดีๆ มีอะไรให้รีบกดโทรศัพท์หาฉันทันที เข้าใจไหม"
น้ำเสียงทุ้มพร่ากำชับหนักแน่น อลิซพยักหน้ารับ รอยยิ้มบางเบาปรากฏบนริมฝีปากที่บอบช้ำ หญิงสาวยืนมองแผ่นหลังกว้างที่ปีนออกไปทางหน้าต่างอย่างเงียบเชียบจนกระทั่งร่างสูงกลืนหายไปกับความสลัวของยามเช้า เธอจึงจัดการปิดล็อกหน้าต่างและรูดม่านลงปิดสนิท
เมื่ออยู่เพียงลำพัง ความเงียบก็กลับมาปกคลุมห้องแคบๆ อีกครั้ง ทว่าความรู้สึกของอลิซในเช้าวันนี้กลับไม่เหมือนเดิม ร่างบางพยุงตัวเองเดินเข้าไปในห้องน้ำแคบๆ เปิดก๊อกน้ำปล่อยให้สายน้ำเย็นเฉียบไหลรดศีรษะเพื่อ
