EP 57 รั้ง
ไอด้านั่งเงียบตลอดทางในขณะที่นิคเองก็เงียบไปเหมือนกัน ราวกับว่ากำลังใช้ความเงียบในการทบทวนเรื่องราวต่างๆที่เคยเกิดขึ้น อีกคนกำลังจะไปแต่อีกคนกำลังยื้อไว้ สำหรับไอด้าแล้วอะไรก็รั้งเธอไว้ไม่อยู่แล้วแหละ สุดจะทนกับคนแบบนี้แล้ว มาเปลี่ยนแปลงอะไรในตอนนี้มันไม่ทันหรอก
“ถึงแล้ว”
“อืม” ไอด้าตอบสั้นๆแล้วเปิดประตูลงจากรถไป นิคมองการกระทำของคนตัวเล็กอย่างเงียบๆแล้วถอนหายใจก่อนเดินตามคนตัวเล็กไป เมื่อถึงห้อง ไอด้าเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าแล้วลากกระเป๋าออกมา “จะทำอะไร”
“งานเสร็จแล้วก็เตรียมตัวกลับสิ”
“ยังไม่กลับ เราจะอยู่ที่นี่ต่ออีกสองวัน”
“ฉันอยากกลับแล้ว”
“...” นิคเม้มปากจนเป็นเส้นตรงแล้วเดินไปดึงกระเป๋าออกจากคนตัวเล็กอย่างใจเย็น “มาทั้งทีจะไม่อยู่เที่ยวหน่อยหรอ”
“นายอยากอยู่ก็อยู่สิ ฉันอยากกลับแล้ว”
“แต่ฉันอยากอยู่กับเธอ”
กึก!
ร่างบางถึงกับชะงัก แต่ไอด้าก็ไม่ได้สนใจอะไรเธอหยัดกายลุ
