Hot love เลขามาเฟีย

Intro โรแซนเลขาสาวน้ำดีที่เต็มไปด้วยความสวยและความสามารถจนใครหลายๆ คนหลงเสน่ห์ของเธอ ขนาดที่ว่าสาวๆ ในบริษัทยังมองตามเธอด้วยความอิจฉา ถึงแม้บุคลิกของเธอจะดูเข้าถึงยาก แต่มองมากี่ครั้งเธอก็ยังดูสง่าไม่สร่าง “ผู้หญิงที่ให้พามาทำไมยังไม่มาอีก” โรแซนถามกับแม่เล้าที่ติดต่อกันทางโทรศัพท์เพื่อให้จัดหาผู้หญิงมาดูแลวัลดัสเจ้านายเจ้าราคะของเธอ ที่ขี้เบื่อจนเธอหาผู้หญิงมาบริการให้เขาแทบไม่ทันและดูเหมือนวันนี้จะติดปัญหานิดหน่อย เมื่อผู้หญิงที่เธอนัดไว้ยังมาไม่ถึง (จริงๆ ป่านนี้น่าจะถึงแล้วนะ ฉันก็ติดต่อผู้หญิงที่ส่งไปไม่ได้เหมือนกัน งั้นจะรีบส่งคนใหม่ไปแทน) “อืม เร็วหน่อยบอสดื่มรอไปเยอะแล้ว ฉันไม่อยากให้เขาหงุดหงิด” โรแซนบอกก่อนจะวางสายไปด้วยสีหน้าตึงเครียดเพราะดูเหมือนการทำงานของเธอในครั้งนี้จะไม่ราบรื่นเท่าไหร่นัก ก๊อก~ ก๊อก~ มือเรียวเคาะประตูสองสามทีเป็นมารยาทก่อนจะถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไปในห้องพักของเจ้านายที่ซ่อนอยู่ในห้องทำงานอีกที ร่างบางบนรองเท้าส้นสูงเดินฝ่าความมืดสลัวเข้าไปภายในห้องด้วยความเคยชิน ก่อนจะกล่าวรายงานสถานการณ์ให้เจ้านายทราบ “พอดีมีปัญหานิดหน่อยผู้หญิงอาจจะ...ว้าย!” โรแซนที่ยังไม่ทันจะพูดจบประโยคกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ เมื่อจู่ๆ ก็ถูกดึงกระชากลงไปบนเตียงนอนอย่างแรง พรึ่บ! เสียงพลิกตัวของอีกฝ่ายบวกกับกระโปรงทรงเอของเธอที่ถูกเปิดขึ้นไปอยู่เหนือเอวคอดทำให้เธอรู้สึกตกใจไม่น้อย “บอสคะ นี่ดิฉันเองค่ะ โรแซนไม่ใช่ผู้หญิงที่เตรียมมาให้นะคะ” โรแซนพยายามอธิบายพร้อมกับถอยหนี แต่ดูเหมือนทุกการเคลื่อนไหวของเธอจะช้ากว่าอีกฝ่ายไปเสียหมดในตอนนี้ หัวใจดวงน้อยเริ่มเต้นระส่ำด้วยความหวาดกลัว เมื่อมองเห็นการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายรางๆ เพราะวัลดัสเป็นคนไม่ชอบแสงสว่าง ในห้องนี้จึงมีเพียงแสงสลัวจากทางหน้าต่างที่เล็ดลอดเข้ามาให้เห็นบางตาเท่านั้น “บอสคะนี่โรแซนเองนะคะ บอสมีสติหน่อยสิคะ” โรแซนบอกพร้อมกับดึงเรียวขาที่ถูกมือหนาจับล็อกเอาไว้ให้หลุดพ้นจากพันธนาการของเขา แต่หารู้ไม่ว่ายิ่งดิ้นมากเท่าไหร่อีกฝ่ายก็ยิ่งรู้สึกกระหายมากขึ้นเท่านั้น ปึก! “กรี๊ดดดดดดดดดดดดด” เสียงกรีดร้องดังลั่นห้อง แต่ก็ไม่มีใครได้ยินเพราะห้องที่ถูกออกแบบมาเพื่อเก็บเสียงโดยเฉพาะ แก่นกายใหญ่ขนาดเกินมาตรฐานรุกล้ำเข้ามาภายในช่องทางรักฝืดเคืองของเลขาสาวจนร่างกายสั่นสะท้านด้วยความเจ็บปวด เธอพยายามดิ้นพล่านเพื่อเอาตัวรอด “บะ...บอสนี่แซนเองค่ะ บอสกำลัง อื้อ!” เสียงหวานที่กำลังพยายามอธิบายให้มาเฟียหนุ่มเข้าใจถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอ เมื่อเขาอัดกระแทกแก่นกายใหญ่เข้ามาอีกครั้งจนสุดความยาว กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งที่ไหลออกมาจากช่องทางรักฝืดเคืองกระตุ้นอารมณ์ดิบเถื่อนในกายของมาเฟียหนุ่มได้เป็นอย่างดี ปึก! ปึก! ปึก! ร่างบางดิ้นพล่านด้วยความทรมานกับความรุนแรงที่ได้รับจากอีกฝ่ายครั้งแล้วครั้งเล่า ร่างกายเริ่มอ่อนแรงลงทุกที กระทั่งอีกฝ่ายยอมถอนแก่นกายใหญ่ออกไป เมื่อได้ปลดปล่อยอารมณ์ปรารถนาของตัวเองจนเปี่ยมสุข “ออกไป” วัลดัสออกคำสั่งเสียงเรียบเหมือนทุกครั้ง เขาไม่สนใจด้วยซ้ำว่าคู่นอนของเขาจะเป็นใคร นั่นจึงเป็นอีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้เขาไม่ชอบเปิดไฟ โรแซนพยุงร่างกายบอบช้ำของตัวเองขึ้นมาจากที่นอนเปื้อนคราบเลือด ก่อนจะเดินออกไปเงียบๆ วัลดัสจึงโทรตามให้แม่บ้านมาเปลี่ยนผ้าปูที่นอน แล้วปล่อยกายให้พักผ่อน โดยไม่คำนึงถึงเลยว่าผู้หญิงที่เขาพึ่งจะร่วมหลับนอนด้วยกันเป็นใคร เพราะปกติแล้วโรแซนเลขาของเขาจะเป็นคนจัดการให้ทุกอย่าง รวมไปถึงเรื่องเงินหลังจากที่เขาพึงพอใจแล้ว