ถึงแม้การอยู่บ้านจะเป็นสิ่งที่ลี่หลินปรารถนา ทว่ากลับไม่สามารถเลี่ยงคำร้องขอของมังกรได้ วันนี้เธอเลยต้องได้ตื่นแต่เช้าตรู่ เพื่อติดตามมังกรนำของขึ้นมาแจกให้กับชาวบ้านที่อยู่บนดอย
“สวัสดีครับคุณมังกร”
ผู้ใหญ่บ้านเดินเข้ามาสวัสดี ก่อนจะยกมือไหว้ลี่หลินท่วมหัว จนเธอรับไหว้แทบไม่ทัน
“พ่อผู้ใหญ่ นี่ลี่หลิน เมียผม”
“โอ้ คุณลี่หลินเหรอครับเนี่ย งามขนาด”
เขาเยินยอตามความจริงที่เห็น ก่อนจะรีบผายมือเชิญให้เข้าไปนั่งพักใต้ถุนบ้าน
“เชิญครับ ๆ นั่งดื่มน้ำเย็น ๆ ก่อน”
ทั้งคู่เดินตามเข้ามายังจุดที่เตรียมไว้รอรับ ที่ตอนนี้มีชาวบ้านมารวมกันจุดเดียวเพื่อขอบคุณ
นี่เป็นครั้งแรกของลี่หลินที่ขึ้นมาบนดอย ชาวบ้านที่นี่ดูเคารพนับถือตระกูลหลงกันมาก รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความสุข มองดูแล้วชวนให้ชื่นใจอย่างอธิบายไม่ถูก
“หนาวไหม”
มังกรหันมาถามลี่หลิน เพราะตอนนี้ฝนเพิ่งหยุดตกไป บรรยากาศอาจจะเย็น ๆ หน่อย
“นิดห
