“เอาอีกลูกไหม”
“พอแล้ว”
มังกรส่ายหน้าช้า ๆ ขณะมองลี่หลินที่นั่งบนเก้าอี้ชิดขอบเตียง หลังจากที่เธอเพิ่งป้อนส้มให้เขาเสร็จ และหันไปด้านหลังเพื่อจะหยิบอีกลูก
ตั้งแต่เกิดเรื่อง พวกเขาก็อยู่ที่โรงพยาบาลตลอด จนใกล้ถึงวันได้ออกจากโรงพยาบาล แต่กระนั้นก็ยังทำงานไม่ได้ เพราะกระดูกแขนร้าว จำต้องพักฟื้นจนกว่าจะหายดี และห้ามยกของหนักโดยเด็ดขาด
“วันนี้หมอจะมาตรวจอาการนะ ถ้าปกติ พรุ่งนี้อาจจะกลับบ้านได้”
“ได้กลับแน่นอน ตอนนี้หายดีแล้ว”
เขาตอบอย่างมั่นใจ
“ขี้โม้ ยังเห็นบ่นเจ็บอยู่เลย”
“อ้อนเมียเฉย ๆ หรอกน่า ไม่เชื่อมาเล่นท่าลิงอุ้มแตงกันก็ได้ ฉันอุ้มเธอจนเสร็จได้แน่นอน”
เขาว่าพลางทำหน้าทะเล้น จนลี่หลินหน้าร้อนผ่าว
“ทะลึ่งน่า”
“หึ ๆ ทะลึ่งกับเมียตัวเองจะผิดตรงไหน เนอะตัวเล็ก”
เขาหันไปขอความเห็นจากท้องกลม ๆ ของเธอ พร้อมกับยกมือลูบเบา ๆ
“ไปเดินเล่นที่ริมระเบียงไหม จะได้สูดอากาศบริสุทธิ์”
เขาเสน
