สุดสัปดาห์ต่อมาธันย์มาหาไลลาที่โฮมสเตย์ ตอนนี้เธอเริ่มช่วยศกุนตลาทำร้านให้เป็นรูปเป็นร่างมากขึ้น เริ่มมีการสอนให้เจ้าของร้านคนใหม่ทำขนมและชงกาแฟสูตรต่างๆ โดยการลงมือทำจริง
“หายดีแล้วใช่ไหมพริก” ธันย์ถามเมื่อเห็นเธอทำอะไรได้เป็นปกติ
หญิงสาวพยักหน้า “หายดีแล้ว ขอบใจนะธันย์”
“แล้วพักนี้ยายนาวมาเยี่ยมแกบ้างรึเปล่า” ธันย์ถามต่อ
“ไม่มาเลย เห็นว่างานยุ่ง” ไลลาตอบเธอแอบสังเกตเห็นธันย์พยักหน้าแล้วยิ้มอย่างพอใจ
“แล้วนี่ตกลงแกไม่ได้เปิดร้านที่นี่ใช่ไหมพริก” เขาถามย้ำอีกที
“ฮื่อ จะมายังไงมันไกลไปน่ะ ฉันแค่มาสอนน้องกุนขายพอน้องเขาทำคล่องฉันก็จะกลับกรุงเทพฯ แล้ว”
คำยืนยันของเธอทำให้ธันย์มีสีหน้าดีขึ้น เขาคิดในใจว่าเขาคงไม่ต้องลงมือทำอะไรอีก เพราะไลลากำลังจะกลับกรุงเทพฯ แล้ว
“งั้นแกมาทำงานกับฉันไหมพริก” ธันย์หาวิธีดึงไลลามาอยู่ใกล้ๆ ตัว
“หืมมม แกจะให้ฉันไปทำอะไร” ไลลาถามกลับ
“ก็เป็นเลขาฉัน
