หนูอยากแต่งงาน (จบ)

ลวิตราหัวเราะเมื่อธามต้องขนของทั้งหมดที่เฌอรินบอกว่าจะเอาไปด้วย เด็กหญิงยิ้มร่ากอดตุ๊กตาพี่หมาที่ถือติดมือไม่ยอมวาง “เมื่อก่อนพายไปทำงานแล้วเลี้ยงลูกไปด้วยยังไงครับ” ธามถามเมื่อเห็นเด็กหญิงนอนกอดตุ๊กตาหลับไปแล้วบนเบาะหลัง “ก็พาไปด้วยตลอดค่ะ ไปไหนก็ไปกัน” ถ้าจำเป็นต้องออกนอกบ้านไม่ว่าจะเข้าร้านไปดูบัญชี ไปทำงาน ไปซื้อของเธอก็หอบลูกสาวไปด้วยตลอด “พายเปิดร้านที่ไหนนะ” ธามพยายามนึกว่าโมกข์เคยชวนเขามาทานกาแฟที่ใกล้ๆ ออฟฟิศของทนายหนุ่มบ่อย แต่เขาไม่เคยสะดวกมาเลย “ตอนนี้มีสองร้านค่ะ ร้านแรกอยู่หน้าคอนโดถัดจากออฟฟิศยาวนาวไปสองคูหา อีกร้านนึงอยู่หน้าตลาดห่างไปอีกสองป้ายรถเมล์” “มิน่า คุณโมกข์ถึงชวนพี่มากินกาแฟแถวออฟฟิศเขาบ่อยๆ แล้วก็ไม่บอกตรงๆ” ธามนึกโมโหตัวเองที่ไม่เอะใจ ไม่งั้นเขาคงได้พบลวิตรากับลูกไปนานแล้ว “แล้วร้านที่พัทยาพายจะทำอะไรบ้าง ที่เรียกสถาปนิกมาดูวันก่อน” เขาถามต่อ “ก็ว่าจะท