วันต่อมาธามพาลวิตรากับเฌอรินออกเดินทางแต่เช้า ในระหว่างเส้นทางจากพัทยาไปสระบุรีเด็กหญิงถามสิ่งที่สงสัยไปตลอดทาง และดูว่าพ่อของเธอก็ไม่เบื่อที่จะตอบคำถามของลูก เมื่อไปถึงที่นั่น เรือนที่เธอเคยพักเมื่อสามปีก่อนถูกปรับปรุงเป็นร้านกาแฟและเบเกอรี่เล็กๆ อิทธิจัดที่พักให้ธามและครอบครัวเป็นที่เรือนเล็กริมน้ำหลังเดิมที่ธามเคยอยู่คนเดียว และเฌอรินก็ชอบมันมาก “หนูชอบ” “ชอบแบบนี้เหรอลูก พ่อกลับไปทำบ้านแบบนี้ให้ที่บ้านเราดีไหม” ธามถามลูกสาว สองพ่อลูกนั่งที่ระเบียงด้านติดบ่อน้ำห้อยขาลงผ่านลูกกรงด้านล่าง เด็กหญิงพยักหน้าอย่างถูกใจ แต่เธอหน้ามุ่ยเมื่อมารดาขัดขึ้นมา “ไม่ต้องตามใจเฌอรินทุกเรื่องหรอกค่ะ ลูกจะเคยตัว” “พายจะทำบ้านใหม่ที่ร้านไหม พี่ว่าแบบนี้ก็เหมาะดีนะไม่ยุ่งยาก ใช้พื้นที่น้อยเป็นสัดเป็นส่วนดี” เขาพูดไปอีกเรื่องขณะที่เธอถอนใจว่าเราจะคุยกันรู้เรื่องไหม มื้อเที่ยงวันนั้นศกุนตลาเชิญครอบค

