สองคนต่างวัยที่กำลังเล่นสนุกสนานหยุดทันทีเหมือนปิดสวิทช์
“แม่ขา..” น้องเฌอรินดิ้นจะลงพื้นไปหาแม่ ธามจึงปล่อยเด็กหญิงลงวิ่งไปหาลวิตรา เธอจับลูกสาวไว้ทันที
“น้องเกรซง่วงพี่เลยให้กรพาลูกกลับไปแล้ว” เขารีบบอก
ลวิตราไม่ได้ติดใจเรื่องนั้นเธอรู้อยู่ว่าดึกแล้ว แต่ที่ติดใจมากคือเรื่องที่ธามเล่นกับเฌอรินแบบเมื่อครู่
“คุณไม่ควรเล่นกับเด็กแบบนี้ ตอนดึกลูกฉันจะนอนละเมอ” หญิงสาวพยายามคุมเสียงไม่ให้ดัง เกรงว่าเด็กหญิงจะตกใจ
“พี่ขอโทษเอาไว้ต่อไปพี่จะเล่นกับลูกเบาๆ”
นี่ยังคิดว่าจะมีครั้งต่อไปได้อีก เธอคิดในใจ
“คุณกลับไปได้แล้ว ขอบคุณค่ะที่ช่วยอยู่เป็นเพื่อนน้องเฌอ น้องเฌอนอนได้แล้วนะคะเดี๋ยวแม่อาบน้ำให้” ท้ายประโยคเธอหันไปคุยกับลูกสาว
ธามรู้ว่าวันนี้หมดเวลาของเขาแล้ว ชายหนุ่มยอมเดินออกไปโดยดีจนลวิตราคลายใจลงเธอเดินตามไปล็อกประตู พยายามไม่มองคนที่ทำหน้าละห้อย
“พี่ไปแล้วนะพรุ่งนี้เจอกัน เดี๋ยวเ
