ลวิตราได้ยินดังนั้นเธอจึงเงียบไม่ว่าอะไร เธอเก็บของจับตัวเฌอรินใส่รถแล้วสตาร์ท แต่เธอก็ต้องเอะใจเมื่อรถสตาร์ทไม่ติด ลวิตราลองสตาร์ทรถอยู่นานจนธามเดินมาดู
“รถเป็นอะไรครับพาย”
“ไม่รู้ค่ะ สตาร์ทไม่ติด” เธอบอกสีหน้ากังวล รถคันนี้เธอใช้มาสามปีไม่เคยมีปัญหาอะไร
“หนูร้อน” เฌอรินเริ่มบ่น
“พายลุกมาก่อน พี่จะลองดูเอง”
ลวิตราลุกออกมาจากตัวรถหลีกทางให้เขาโดยดี เธอเปิดประตูรถอีกข้างให้ลูกลงจากรถก่อน แม่หนูน้อยเริ่มมีเหงื่อเกาะตามหน้าผาก หน้าแดงเพราะร้อน
ธามลองติดเครื่องใหม่ มีเสียงสตารท์แต่ไม่ติดเขาเดาว่าแบตน่าจะเสื่อมหรือมอเตอร์สตาร์ทเสีย
“รถใช้กี่ปีแล้วครับ” เขาถามเธอที่ยืนรอนอกตัวรถ
“สามปีค่ะ”
“เคยเปลี่ยนแบตไหม”
“ไม่ค่ะ”
ธามหยุดการลองเครื่องเขาดึงกุญแจรถออก
“น่าจะแบตเสื่อมหรือมอเตอร์สตาร์ทเสีย ส่งเข้าศูนย์ดีกว่า” เขาออกความเห็น
เฌอรินหน้าเสีย เด็กหญิงเริ่มจะร้องไห้
“แล้วหนูจะได้
