“นายท่านครับ”
“นายดูแลลูกกับเมียฉันให้ดี” เขาหันไปสั่งงานฮุ่ยเจินเขาต้องไปจัดการพวกหมาขี้เรื้อนก่อน
“ครับ ตอนนั้นไม่ใช่ลูกกู” ฮุ่ยเจินบ่นออกมาแต่ไม่กล้าพูดเสียงดัง เมื่อคืนกว่าเขาจะได้นอนก็เกือบเช้า เพราะต้องนั่งเฝ้าคนเมา
“ฉันได้ยิน!” มันจะย้ำอะไรนักหนาก็เด็กอ้วนตัวขาว แล้วดูสีผิวพ่อมันสิ ยังกลับถูกไฟครอบมา
“ผลตรวจ DNA ไม่โกหกเราแน่นะ”
“โถ่ นายท่านแค่มองหน้านายน้อยคิดว่าย่อส่วนกันมา เขาขาวได้แม่ก็ดีแล้ว” ใครมันจะหน้าโหดๆ เหมือนคนเป็นพ่อดีแล้วที่ได้แม่มาเยอะ
“กูมันยังไงวะ!”
“ผู้หญิงเขาชอบคนผิวขาวๆ หน้าแบบโอปป้าๆ”
“ป้ามึงนะสิ” เคลวินปวดหัวกับลูกน้องแต่เขาก็ทนอยู่กับพวกมันได้ตั้งหลายปี
“ผลตรวจพวกนายเอามาจากไหน” เขาเพิ่งจะได้เจอหน้าลูกเมีย แต่ไอ้ผลตรวจมันมาจากไหนก่อนแถมประวัติของลูกชายละเอียดยิบเหมือนถูกค้นหาแล้วแต่รอเวลาเปิดอ่าน
“นายใหญ่ครับ ก่อนที่นายน้อยจะกลับมาเมืองไทยนายใหญ่ก็ไป
