ตอนที่ 2 - เผลอจูบ (3/3)

วันนี้ทั้งวัน พิมพลอยเรียนแทบไม่รู้เรื่อง นั่งเหม่ออยู่หลายครั้ง จนน้ำหวานต้องสะกิดถามอยู่บ่อยๆ เธอแค่รู้สึกไม่ค่อยสบายใจเรื่องของภวัตที่เธอไปพูดแบบนั้นกับเขา และคิดว่าวันนี้เธอควรจะไถ่โทษเรื่องเมื่อเช้าด้วยการทำมื้อเย็นให้รูมเมททาน เจ้าตัวจึงจัดการส่งข้อความไปขอโทษเรื่องที่พูดแรงเกินไป และบอกว่าคืนนี้จะทำมื้อเย็นให้ทานเป็นการไถ่โทษ แต่อีกฝ่ายไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธอะไรกลับมา แต่เอาเถอะเธอตั้งใจจะขอโทษด้วยวิธีนี้ ภวัตจะรับหรือไม่รับคำขอโทษก็เรื่องของเขาละกัน ก่อนกลับ พิมพลอยแวะซูเปอร์มาร์เก็ตแถวคอนโด ซื้อพวกวัตถุดิบสำหรับทำอาหารไปเตรียมไว้ ถ้ารูมเมทมาค่อยเริ่มทำ อาหารจะได้ไม่ชืด แต่นั่งรอจนถึงหนึ่งทุ่มก็ไม่เห็นวี่แววของชายหนุ่มเลย “ช่างแม่ง ไม่กลับมา ก็ไม่ต้องแดก!!” พิมพลอยสบถกับตัวเองก่อนเดินหายเข้าไปในห้อง เธอเปลี่ยนจากชุดสบายๆ อยู่บ้าน เป็นชุดว่ายน้ำทูพีช คลุมด้วยเสื้อคลุมขนหนูสีขาวนุ่ม พร้อมกับยัดผ้าเช็ดตัว มือถือ และคีย์การ์ดลงในกระเป๋าผ้าที่สะพายตรงบ่า หญิงสาวกำลังจะเดินออกจากห้อง แต่ไม่ทันจะก้าวขาออกไป เสียงลิฟต์ก็ดังติ๊ง เป็นสัญญาณว่ามีคนกำลังจะออกมา “อ้าว พิมพลอย แล้วนี่เธอจะไปไหนอะ” ภวัตทักพิมพลอยด้วยใบหน้ามึนๆ “ไลน์ไปก็ไม่ตอบ ตกลงจะกินอยู่มั้ย ถ้ากินก็รอตอนสองทุ่มครึ่ง จะไปว่ายน้ำก่อน แต่ถ้าไม่กินก็จะได้ไม่ต้องทำ” “โทษที อ่านไลน์เธอปุ๊บแบตมือถือก็หมดปั๊บ เมื่อคืนลืมชาร์จไว้น่ะ เดี๋ยวเรารอกินข้าวนะ มีคนจะทำกับข้าวให้กินทั้งที จะพลาดได้ไง” ภวัตยิ้มหวานให้ก่อนแบกเป้เดินเข้าห้อง ส่วนพิมพลอยเองก็แอบอมยิ้มหน่อยๆ อย่างน้อยภวัตก็ไม่ได้โกรธเธออย่างที่เธอคิด ผู้พักอาศัยคนใหม่เดินขึ้นลิฟต์ไปยังชั้น 25 ซึ่งเป็นชั้นดาดฟ้าของคอนโดแห่งนี้ เป็นสวนขนาดย่อม และสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ ที่มองออกไปเห็นวิวเมืองกรุงยามค่ำคืน และตอนนี้ทั้งชั้นแทบจะไม่มีคนเลย จะมีก็แต่คู่แม่ลูกที่สอนกันว่ายน้ำอยู่ตรงริมสระฝั่งซ้าย เห็นดังนั้นเธอจึงเดินเลี่ยงมาฝั่งขวาของสระแทน แต่เหมือนอากาศจะไม่เป็นใจ ฝนเริ่มลงเม็ดปรอยๆ สองแม่ลูกจูงมือกันขึ้นจากสระ ล้างเนื้อล้างตัวแล้วรีบวิ่งไป แต่คนมาใหม่อย่างพิมพลอยขอว่ายสักแป๊บ รอฝนลงหนักๆ ค่อยกลับ ไหนๆ ก็อุตส่าห์เปลี่ยนชุดมาแล้ว แต่ขณะที่เธอล้างตัวกำลังจะลงสระ ภวัตก็ปรากฏตัวขึ้น คราวนี้มาพร้อมกางเกงว่ายน้ำสีน้ำเหลืองอ๋อย ซึ่งมันตัวเล็กและรัดจนเห็นสัดส่วนกลางกายชัดเจน เล่นเอาท้องน้อยของพิมพลอยกระตุกวาบทันที “ตะ…ตามมาทำไม” “เปล่าตามนะ ทำไมคิดงั้นล่ะ ปกติเราก็มาว่ายน้ำข้างบนนี้บ่อยๆ อยู่แล้ว” ภวัตพูดไปพลางล้างตัวไป ก่อนกระโจนลงสระ ส่วนพิมพลอยค่อยๆ หย่อนตัวลงไป ไม่ได้บ้าเลือดเอเนอร์จี้เยอะอย่างกับอีกคน ภวัตว่ายไปกลับได้หลายรอบแล้ว ในขณะที่พิมพลอยเพิ่งไปกลับได้แค่รอบเดียวก็แทบเหนื่อยแฮก ก่อนมาพักเหนื่อยอยู่ข้างๆ ภวัตที่เพิ่งมาแตะขอบสระเช่นกัน “แล้วนี่ค่ำนี้เราจะได้กินอะไรเหรอ” ภวัตเอ่ยถามอีกคน พลางเอาสองแขนก่ายขอบสระไว้ “ทำมักกะโรนีอบชีสกับสลัดไข่” “อ้อ…ก็เลยมาเบิร์นก่อนกินของอ้วนว่างั้น” “อืม ประมาณนั้นแหละ” “วันหลังไปฟิตเนสกันมั้ย อุปกรณ์ที่นี่เยอะดีนะ เดี๋ยวเราสอนให้ก็…ดะ โอ๊ะ…เจ็บอะพลอย!!” จู่ๆ ภวัตก็อุทานร้องเสียงหลง พร้อมกับเอามือปิดตาไปพลาง ขยี้ตาไปพลาง “อ้าว เป็นอะไรไปอีกล่ะเนี่ย” “พลอยดูให้เราหน่อย เหมือนมีแมลงหรืออะไรก็ไม่รู้ปลิวเข้าตา เคืองตาจัง” พิมพลอยเห็นท่าไม่ดีจึงเดินขึ้นจากสระ หยิบผ้าขนหนูกับมือถือมาเปิดเป็นไฟฉาย ส่องเข้าตรงๆ ที่ตาอีกคน “นี่ไง เศษอะไรไม่รู้ นายอยู่นิ่งๆ นะ” พิมพลอยพูดระหว่างที่ใช้ปลายผ้าขนหนูเขี่ยเศษนั้นออกจากตา และเมื่อทุกอย่างกลับเข้าสู่ภาวะปกติ พิมพลอยก็เดินลงมาในน้ำอีกรอบ “เหมือนยังเคืองๆ อยู่เลย พลอยๆๆ ช่วยดูให้อีกรอบได้มั้ย” ภวัตสะกิดให้อีกคนช่วยดู เธอจึงขยับหน้าเข้ามาใกล้ ตอนนี้หน้าทั้งสองคนอยู่ชิดกันมาก มากซะจนรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อน ทั้งคู่มองตากันอยู่นาน ก่อนจะเป็นภวัตที่ยกมือขึ้นประคองใบหน้าหญิงสาว จรดริมฝีปากหยักสวยของตัวเองลงไปยังริมฝีปากบางของหญิงสาวตรงหน้า มือที่เหลืออีกข้างรั้งเอวของพิมพลอยเข้ามาประชิดตัวจนไม่เหลือช่องว่างใดๆ กลีบปากคู่สวยเริ่มบดบี้กันไปมา และทันทีที่หญิงสาวเผลอเผยอริมฝีปากขึ้น แน่นอนว่าภวัตไม่รีรอที่จะดันเรียวลิ้นของตนเข้าไปกวาดต้อนสำรวจภายในโพรงปากของอีกคน มันหวานเสียจนพวกเขาอยากหยุดเวลาเอาไว้ตรงนี้ ตอนนี้ท้องน้อยที่ตอดรัดตั้งแต่แรก เริ่มตอดรัดตัวเองถี่ขึ้นเรื่อยๆ ประหนึ่งมีผีเสื้อหลายล้านตัวบินวนอยู่ด้านใน อารมณ์ของทั้งสองถูกพัดพาให้ไหลลอยไป เช่นเดียวกับสายลมเฉื่อยๆ ที่ลอยมาปะทะผิวกาย สองร่างกายที่แนบชิดกันบดเบียดกันไปมา หญิงสาวรู้ได้ทันที ว่าตอนนี้แก่นกลางกายของชายหนุ่มเริ่มขยับขยายตัวเองขึ้นมาแล้ว ทั้งคู่ยังคงดื่มด่ำกับจูบที่เนิบนาบแต่เร่าร้อนถึงอารมณ์ จนกระทั่ง… “พะ…พอแล้วภวัต” พิมพลอยเอ่ยกับคนตรงหน้าพลางเบือนหน้าหนี ผละตัวออกมาและเดินขึ้นจากสระไปล้างตัว ทิ้งให้ภวัตยืนทื่อ ส่วนนั้นแข็งขืนอยู่ในน้ำ ต้องรอจนมันสงบถึงจะตามขึ้นมา หลังจากกลับมาที่ห้อง พิมพลอยรีบเข้าครัวไปทำอาหารตามที่เตรียมไว้ ยัดมักกะโรนีชีสเข้าเตาอบ ก่อนภวัตเดินกลับมาถึง ทั้งคู่ต่างคนต่างเงียบ เดินเข้าห้องนอนของตัวเองไปอาบน้ำสระผมทำธุระส่วนตัว พิมพลอยสะบัดความคิดจะแย่งแฟนของรูมเมททิ้งไป แต่อีกใจก็กลัวห้ามใจตัวเองไม่ไหว จริงๆ แล้วตอนประกวดเดือนมหา’ ลัย จำได้ว่าเขาโหวตให้กับภวัต แทนที่จะเป็นทิวา เพื่อนชายที่เป็นตัวแทนคณะของตัวเอง ยอมรับเลยว่าหน้าตาของภวัตสะกดสายตามาก แล้วยิ่งหุ่นล่ำๆ กล้ามแน่นๆ แบบนั้นอีก นี่ยังไม่นับรวมส่วนนั้น ที่เมื่อครู่เธอรู้เลยว่าขนาดของภวัตไม่ธรรมดา เผลอๆ ใหญ่กว่าดิลโด้ไซส์ใหญ่สุดที่เธอมีในครอบครองซะอีก ยิ่งได้รู้จักกับภวัต หนุ่มสุดฮอต คนดังของมหา’ ลัย พิมพลอยเริ่มจะแอบชอบรูมเมทของตัวเองขึ้นมาซะแล้ว ความคิดชั่วร้ายครอบงำจิตใจ นี่แค่สองวันยังขนาดนี้ ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าเป็นสัปดาห์นึง หรือเดือนนึง มันจะขนาดไหน แต่เธอยังมีเวลาอีกสามเดือนนี่นา เท่ากับว่า ถ้าวิภาวีกลับมา แล้วเรื่องราวเกิดเลยเถิด เธอถอนตัวจากภวัต แล้วแจ้งออกจากคอนโดก็ยังทัน อย่างน้อยก็ยังได้เงินประกันคืน ไม่รู้อะไรดลใจให้คิดแบบนี้ ความผิดชอบชั่วดีในใจหายไปไหนหมด พิมพลอยคิดว่าอย่างน้อยก็ได้กินคนหล่อ ได้ประสบการณ์ชีวิต และได้ออกจากเซฟโซนของตัวเองสักที พอคิดได้ดังนั้น สาวร่างบางก็หยิบเอาเสื้อสายเดี่ยวสีขาวตัวโปรดขึ้นมาใส่แบบโนบรา และกางเกงยืดขาสั้นสีชมพูที่สั้นซะจนเห็นแก้มก้นโผล่พ้นขอบกางเกงลุบลิบ แล้วเดินออกไปยังห้องครัวเพื่อทำอาหารต่อ ก็อยากจะรู้เหมือนกัน ว่าภวัตจะคิดอะไรกับเธอรึเปล่า หรือเขามีจุดประสงค์อะไรกันแน่!! โปรดติดตามตอนต่อไป