07

ไม่รู้ว่าการที่มาของานเดียวจากแฟนเก่าอย่างสิงห์จะจบลงด้วยการที่เธอตกลงจะเป็นคู่นอนของเขา นั่นทำเอาคนที่หลับไปเพราะฤทธิ์ยาแล้วตื่นขึ้นมาอีกทีเป็นเช้าวันใหม่นั้นอยากจะเขกหัวตัวเองไปแรง ๆ เล่นกับอะไรไม่เล่น แต่มาเล่นกับใจตัวเอง เฌอริลิณญ์คิดว่าตัวเองต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ แต่เธอก็บ้าบอตั้งแต่ไปพูดจากับนักแข่งหนุ่มแบบนั้นตั้งแต่เจอกันครั้งแรกแล้ว หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ บีบแก้วนมอุ่นร้อนในมือแน่น อย่างน้อยสิงห์ก็เลือกเธอให้เป็นพาร์ทเนอร์ในเชิงอย่างว่าแหละ แสดงว่าเขาก็ไม่ได้รังเกียจเธอขนาดนั้น เช่นนี้พอมีหวังเรื่องง้อเขาสำเร็จหรือไม่นะ “อ๊ะ” เฌอริลิณญ์โดนจู่โจมจากทางด้านหลังส่งเสียงออกมาแผ่วเบา มื้อแรกที่ตื่นขึ้นมาในห้องของเก่าแฟนคนโปรดอย่างเขาเป็นอาหารเช้าง่าย ๆ ที่หญิงสาวจำรสมือของชายหนุ่มได้เป็นอย่างดี ไม่คิดว่าสิงห์จะยอมใจอ่อนทำให้ทานอีกครั้ง และปล่อยให้มื้อเช้าของเราเป็นไปแบบต่างคนต่างนั่งรับประทานตรงข้ามกันเงียบ ๆ ก่อนจะเป็นนางเอกสาวที่อาการดีขึ้นจากป่วยไข้แล้วนั้นพาตัวเองมาเป็นคนล้างจานให้เจ้าของคอนโดเพื่อต้องการจะตอบแทน เธอได้ยินเสียงน้ำไหลจากห้องอาบน้ำหลังจากที่สิงห์เดินหายกลับเข้าไปในห้องนอน เลยถือวิสาสะมาชงเครื่องดื่มร้อน ๆ รับประทานเพื่อรอเขาบอกว่าจะเอาอย่างไรกับตนเองต่อ แต่ไม่คิดว่าสิงห์จะแพรวพราวขึ้นมากในตอนที่เราเปลี่ยนสถานะกันเพียงแค่ข้ามวันขนาดนี้ “ผมกอดแบบนี้ได้หรือเปล่า ทำให้ตกใจไหมครับ” ถึงแม้ว่าเขาจะคลายอ้อมกอดจากทางด้านหลังออกมาคุยกันแล้ว ทว่ามันก็เพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น อีกทั้งชายหนุ่มยังใช้สันจมูกโด่งไล้ลงมาเพื่อซุกไซร้ช่วงลำคอขาวของเฌอริลิณญ์ไม่หยุด และเธอเองก็ไม่ได้คิดจะปฏิเสธสัมผัสที่คุ้นเคยของเขา รวมถึงยังเผลอตัวขยับเอียงลำคอให้อีกฝ่ายได้ดอมดมได้ตามใจอยาก ถ้าสิงห์เล่นเกมกับตนเองอยู่อย่างไรเฌอริลิณญ์ก็คงจะเป็นฝ่ายแพ้เขาราบคาบตั้งแต่ยังไม่ทันได้เริ่ม “สะ...สิงห์ อื้อ อย่ากัดค่ะ” “ขอโทษทีครับ ผมน่าจะใจร้อนกับเธอไปหน่อย” “เฌอไม่ได้จะว่าอะไร” “ใจง่ายสมเป็นเธอดีครับ ทำทุกอย่างได้เพื่อผลประโยชน์” จากที่คิดว่าเล่นกับอีกฝ่ายแค่นี้คงจะพอแล้วสิงห์ต้องคิดใหม่ ก่อนเขาจะพลิกเธอให้หันหลัง ใช้ขายาวแทรกกลางระหว่างเรียวขาของหญิงสาวให้แยกห่างออกกว้าง แล้วกดเธอลงกับเคาน์เตอร์ครัวในท่าที่กึ่งยืนกึ่งนอน สิงห์ที่อยู่ในชุดนักศึกษาแล้วหยิบกระเป๋าเงินเพื่อนำสิ่งของบางอย่างออกมาจากกางเกงด้านหลัง หญิงสาวตื่นตระหนกกับสถานการณ์อยู่ไม่น้อย ดวงตากลมสั่นไหวขึ้นมาทันทีในตอนที่เห็นว่าแฟนเก่ากำลังใช้ฟันคมฉีกซองฟอยล์ชิ้นเล็ก แล้วสวมใส่เครื่องป้องกันเข้าที่เรียวนิ้วกลางยาว ๆ ของตนเอง “สิงห์! ทำจะอะไรคะ อ๊า” เฌอริลิณญ์กรีดร้องครางออกมากลางห้องครัวทันทีเมื่อช่วงกลีบดอกไม้ของตนเองนั้นโดนเรียวนิ้วยาวของอีกฝ่ายกดลึกเข้ามาอย่างไม่บอกกล่าว แน่นอนว่ามันต้องเจ็บเป็นอย่างมากอยู่แล้ว เนื่องจากที่ผ่านมานั้นเธอไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่ามาตลอด แม้จะอยากต่อต้านเขาเพียงใดทว่าพอเป็นสิงห์ร่างกายมันก็ดูจะยินยอมให้เขาไปเสียหมด “อ่า แน่นมากกว่าที่คิดอีกนะครับ เธอไม่ค่อยได้ทำเหรอ” “อึก... อย่าค่ะ เฌอเจ็บ” เรือนกายขาวเนียนภายใต้เสื้อเชิ้ตตัวบางที่เขาเปลี่ยนให้เมื่อคืนแทบจะโดนกดให้ขึ้นไปนอนคว่ำอ้าเรียวขาออกให้เขารังแกได้ทั้งหมดอยู่แล้ว ยิ่งในตอนที่สิงห์แหวกก้นเธอออกมากขึ้นเผยให้เห็นอะไรต่อมิอะไรเพื่อเพิ่มแรงกดเสียบลึกเข้ามาตอกกระแทกกลางกายที่มันเปลี่ยนเป็นฉ่ำแฉะแล้วยิ่งทำให้เฌอริลิณญ์รู้สึกแทบอยากจะคลานหนีความรู้สึกดีที่เขากำลังมอบมันให้ “สิงห์ ได้โปรดค่ะ อ๊า” หญิงสาวที่แค่โดนเรียวนิ้วของแฟนเก่าปรนเปรอตรงนั้นให้ย้ำ ๆ ไม่นานก็หยุดดิ้นพล่าน เกร็งกระตุกถึงฝั่งฝันชนิดที่ว่าเขาไม่ได้แตะส่วนไหนของเธอเพิ่มเลยด้วยซ้ำ ก่อนจะต้องทิ้งตัวลงพื้นเย็นเฉียบพร้อมกับเรียวขาที่สั่นเทิ้ม เสื้อผ้าหลุดลุ่ย หอบหายใจหนัก “ถือว่าผ่านครับ อย่างน้อยถ้าตอนผมเสียบเข้าไปในตัวเธอจริง ๆ ก็คงจะไม่ได้คิดว่าเอากับของมือสองมือสามที่ผ่านการใช้งานมานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว” “…ไอ้คนนิสัยเสีย” ไม่อยากหันกลับไปมองคนที่นั่งยอง ๆ ช้อนหลังตัวเองอยู่ตอนนี้เลยสักนิด ก่อนจะต้องรีบยกมือขาวขึ้นเช็ดน้ำตาจากอาการจุกในอกออกอย่างลวก ๆ “ผมบอกแล้วว่าจะมีแม่บ้านขึ้นมาทำความสะอาดให้ตลอด” สิงห์ที่ยอมผละออกมาจากเฌอริลิณญ์แล้วรูดเอาถุงยางออกจากเรียวนิ้ว โยนมันส่ง ๆ ลงถังขยะใกล้มือ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันแน่นเมื่อมองไปเห็นว่าจานชามที่เขากับเธอใช้ประทานมื้อเช้าไปนั้นถูกล้างโดยคนที่ยังอยู่ในสภาพไม่น่าดูเท่าไหร่ ก่อนจะนึกโมโหมากกว่าเดิมในตอนที่คว้ามือเรียวของหญิงสาวขึ้นมาดูแล้วพบว่ามันมีรอยแดงขึ้นมาให้เห็นจาง ๆ “เฌอ” “ขอโทษ ก็สิงห์ทำมื้อเช้าให้แล้วเฌอเลยอยากช่วยล้างจานค่ะ” “คราวหลังไม่ต้องวุ่นวาย หน้าที่เธอแค่อ้าขาให้ผมเอาแค่นั้นพอ เข้าใจหรือเปล่าครับ” “...เข้าใจแล้วค่ะ” สิงห์ไม่ได้เป็นห่วงเธอ แต่เฌอริลิณญ์กำลังจะทำให้เขาต้องวุ่นวายตั้งแต่ยังไม่ได้ทำอะไรจริงจังเลยด้วยซ้ำ แบบนั้นเขาจะเบื่อเธอก่อนที่ระหว่างเรามันจะดีขึ้นหรือไม่ แล้วเปอร์เซ็นต์นั้นมันก็ช่างริบรี่เสียเหลือเกิน “ตอนบ่ายมีเรียน เข้าไหวหรือเปล่า” เขากล่าวถามราวกับว่าก่อนหน้าไม่ได้เพิ่งจะรังแกหญิงสาวไป ก่อนเธอจะต้องพยุงร่างกายของตัวเองขึ้นแล้วหันไปให้คำตอบ ทั้งที่ยังรู้สึกเจ็บส่วนนั้นของตัวเองอยู่ “รู้สึกดีขึ้นกว่าเมื่อคืนแล้ว คิดว่าไหวค่ะ” “อือ งั้นก็ออกไปพร้อมกัน ชุดนักศึกษาผมส่งซักให้แล้ว วันนี้ไม่ได้มีงานใช่ไหม” “ไม่มีค่ะ จริง ๆ ช่วงนี้ก็เรียกได้ว่าตกงานนั่นแหละมั้ง” “เธออุตส่าห์ทิ้งผมไป แต่มาไกลได้เท่านี้เองเหรอ เฌอริลิณญ์” “ใช่ ก็ตามสภาพที่สิงห์เห็นตอนนี้เลย” ดวงตาสวยมองตามชายหนุ่มที่เลิกสนใจกันแล้วเดินไปหยิบชุดของเมื่อวานมาให้ตัวเอง เขาเลือกขบขันออกมาราวกับไม่ได้คิดอะไรมันยิ่งทำให้หัวใจของเธอเจ็บปวดไปหมด ไม่ได้สงสารตัวเองที่เป็นอยู่ในตอนนี้ แต่มันก็อดจะสมเพชอยู่ลึก ๆ ไม่น้อยเลย ทิ้งเขาแล้วพอกลับมาหา สภาพเฌอริลิณญ์ก็ดูแทบจะไม่ได้เลย แบบนี้จะไปหวังอะไรจากแฟนเก่าได้ สิงห์ให้เท่านี้มันก็ดีมากแล้วจริง ๆ “ผมช่วยเธอได้นะ อยากกลับไปเป็นดาวเหมือนเดิมไหมล่ะ” “ไม่เอาแล้ว ตรงนั้นไม่มี...” “ครับ?” “เปล่า เฌออิ่มตัวเร็วกว่าที่คิดน่ะ คิดว่าผ่านช่วงนี้ไปก็จะมาเริ่มเรียนจริงจังแล้ว เป็นคนธรรมดาแบบที่เคยเป็นคงจะเหนื่อยน้อยกว่า” “เธออายุเท่านี้เองนะ ทำไมถึงพูดเหมือนจะยอมแพ้แล้ว ทั้งที่ตัวเองมีความสามารถขนาดนั้น” สิงห์วางชุดให้หญิงสาวตรงหน้า มองอีกฝ่ายเพื่อเอาคำตอบ ทว่าเจ้าตัวก็ทำเพียงแค่ส่งยิ้มมาให้กันแล้วเดินหายเข้าไปใช้ห้องน้ำต่อจากเขาพร้อมชุดนักศึกษา หลังจากนั้นเขาและเธอก็มีเพียงความเงียบมาตลอดทางไปมหาวิทยาลัย นักแข่งหนุ่มเลือกที่จะออกจากห้องก่อนเวลาเรียนอยู่มากพอสมควร เพราะการจราจรในเมืองหลวงไม่ได้ดีอะไรขนาดนั้น รวมถึงสภาพอากาศที่เอาแน่เอานอนไม่ได้อีกด้วย “หิวหรือยังครับ ต้องกินยาอีกไม่ใช่เหรอ” “ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวจะสายเอานะ” “มอก็อยู่แค่นี้ ถ้าไม่หิวก็แวะร้านสะดวกซื้อดีกว่าไหมครับ” “แต่มันผ่านมาแล้วนี่คะ” “ผมหมายถึงในมอ ไม่ต้องเกรงใจครับ ผมต้องแวะที่นั่นก่อนอยู่แล้ว” “อ๋อ โอเค ได้ค่ะ” รถยนต์หรูจอดสนิทบริเวณหน้าร้านสะดวกซื้อในมหาวิทยาลัย คนที่อาการดีขึ้นแล้วจึงจำใจลงไปซื้อของทานรองท้องเอาไว้เผื่อหิวช่วงผู้สอนพักเบรกให้ โดยที่ไม่ได้สังเกตเลยว่าในตอนที่ตัวเองเดินเข้าไปในร้านนั้นมีใครคนหนึ่งเดินสวนออกมาพอดี กว่าจะรู้ก็เป็นตอนที่เฌอริลิณญ์นั้นกำลังจะเอื้อมมือไปเปิดรถยนต์ของคนที่ตัวเองมาด้วยอีกครั้ง ทว่าเจ้าของมันก็ดันลดกระจกลงพอดี ก่อนจะเห็นได้ว่าที่นั่งของตัวเองในตอนแรกนั้นถูกแทนที่โดยหญิงสาวอีกคนที่พอจะคุ้นหน้าอยู่เหมือนกันไปแล้ว “ขอโทษทีครับ ผมลืมบอกไปว่าต้องแวะรับภัคไปด้วย เฌอนั่งหลังได้หรือเปล่าครับ หรือถ้าไม่สะดวกแล้ว จะเดินไปคณะเองผมก็ไม่ว่าอะไรนะ” “อ่า ได้ ไม่มีปัญหาค่ะ” แม้ว่าจะจุกในอกเพียงใด เนื่องจากไม่เคยเจอสถานการณ์เช่นนี้มาก่อนตอนคบกับสิงห์ เธอเป็นที่หนึ่งมาโดยตลอด ถึงแม้จะรู้ว่าสิงห์เป็นคนใจดียังไง แต่เขาก็ไม่ได้พร่ำเพื่อ ที่ตรงไหนเป็นของเฌอริลิณญ์ สิงห์ก็จะให้เป็นแค่ของเฌอริลิณญ์เพียงคนเดียว ทว่าในตอนนี้มันยิ่งตอกย้ำกับเธอว่าไม่ใช่แล้ว แค่เริ่มก็เจ็บจะตายให้ได้เลย เช่นนั้นก็คงจะไม่มีอะไรที่มันสาหัสไปมากกว่านี้แล้วล่ะ TBC.