“เฌอ ดีขึ้นบ้างยังวะ”
เจ้าของชื่อพยักใบหน้าให้ต้นอ้อ ยังโชคดีที่เพื่อนซึ่งมาด้วยกันในกลุ่มของรถบัสนั้นมีคนที่พกยาสามัญมาด้วย จริง ๆ ก็แค่ยกมือขอกับพวกกิจกรรมที่ดูแลทุกคนก็ได้ยามาทานให้อาการดีขึ้นแล้ว ไม่ต้องน้อยใจที่เขาคนนั้นไม่สนใจเลยก็ได้ ทว่าเฌอริลิณญ์ยังรู้สึกกับสิงห์มากเกินกว่าที่คิดก็แค่นั้น
กว่าจะมาถึงที่หมายก็แทบจะข้ามวันอยู่แล้ว แน่นอนว่าดาราสาวต้องอดทนมองคนรักเก่าของตัวเองกับเพื่อนคนนั้นดูแลกันมาตลอดระยะทาง รถแวะพักที่ไหนก็เป็นสิงห์ที่หาข้าวหาน้ำให้ผู้หญิงคนนั้นทาน จนเธอเริ่มจะหวั่นใจกลัวว่าความสัมพันธ์ของคนทั้งสองมันจะสามารถพัฒนาไปไกลมากกว่าที่เป็นอยู่จริง ๆ
“ตอนยังไม่ได้ยากูเห็นมึงหน้าซีดมากอีดาราเอ้ย คิดว่ามึงจะไม่รอดมาถึงที่นี่ละ”
“ปากเสียกะเทยควาย แล้วเอาน้ำอีกไหม ไหน ในกระเป๋ามึงมีอะไรบ้างเนี่ย” ต้นอ้อคว้าเอากระเป๋าเป้ขนาดไม่ใหญ่มากของเพื่อนสนิทมาถือไว้เอง อย่างน้อยก็รอ
