สาลี่กลับมาถึงบ้านด้วยความรู้สึกไม่สบายใจอย่างหนัก ความกังวลว่าแพตตี้จะได้รู้จักกับครามกัดกินจิตใจเธอไม่หยุดตลอดเย็น ภาพของหญิงสาวผู้มีการศึกษาที่ดูเหมาะสมกับครามทุกประการทำให้เธอข่มตาหลับไม่ได้เลย
ในที่สุด สาลี่ก็ตัดสินใจลุกออกจากบ้าน ความกระสับกระส่ายผลักดันให้เธอเดินไปตามถนนในหมู่บ้าน มุ่งหน้าไปยังบ้านของพุฒิ
บริเวณบ้านของพุฒิดูโอ่อ่าและเป็นสัดส่วน ที่ดินผืนกว้างถูกใช้ปลูกพืชผักมากมายที่ถูกดูแลอย่างดี ตัวบ้านทำจากไม้สักอย่างดี บ่งบอกว่าพุฒิไม่ได้เป็นคนยากจนเลยแม้แต่น้อย เขาเป็นคนที่มีอันจะกินด้วยซ้ำ แต่ก็ยังคงทำงานหนักราวกับว่าตัวเองเป็นหนี้สิน
สาลี่เองก็แอบชื่นชมความขยันและความมั่งคั่งของพุฒิอยู่ในใจลึก ๆ แต่ถึงอย่างนั้น ความรู้สึกที่ซับซ้อนที่มีให้กับครามก็ยังมีมากกว่า
เธอยืนชะเง้อมองดูตัวบ้านที่เงียบสงบ มีเพียงแสงไฟสลัว ๆ ที่ลอดออกมาจากทางหน้าต่าง แสดงว่าพุฒิอาจจะยังไม่หลับ
สาลี
