นๅคนๅคๅ ๓๐
น้ำฝนตกใจอยู่ดีๆ มีใครมายืนเบียดเธอแบบแนบชิดอยู่ด้านหลัง หญิงสาวรีบหันกลับไปดู "นาคา"
"ตกใจอะไร"
"ทำไมนายไม่ยืนอยู่ท้ายเหมือนทุกครั้งล่ะ" เธอถามไปเพราะความซื่อ ตั้งแต่ขึ้นรถสองแถวคันนี้มาจนจะจบม.6 อยู่แล้ว ครั้งนี้ครั้งแรกที่เห็นนาคาเข้ามายืนในสุด
"ก็อยากจะยืนตรงนี้บ้างทำไมเหรอ" เป็นห่วงเขาแต่กลัวเสียฟอร์ม
"เปล่าหรอกก็นายตัวสูงขนาดนี้ เดี๋ยวหัวก็ชนหลังคารถของลุง"
"เราสูงหรือเธอเตี้ยกันแน่..ยัยเตี้ย" ชายหนุ่มขยี้ผมหญิงสาวเบา ๆ
แต่มันก็สร้างความไม่พอใจให้พริกแกงเอาอย่างมาก เพราะเธอจ้องมองมาที่พวกเขาทั้งสองคนตลอดเวลา
มือหนาเกาะด้านบนไว้และอีกมือของเขาเอื้อมมาจับด้านหลังของหญิงสาว แต่ก็ไม่ได้ถูกเนื้อต้องตัวเธอ เขาแค่เกาะไว้ที่ด้านข้าง เพื่อเป็นการรั้งเวลารถออกตัวน้ำฝนก็จะมีอะไรพิงบ้าง ไม่เหมือนทุกครั้งที่เธอต้องใช้แรงเกาะด้วยตัวเอง จนชนคนข้างหลังหรือไม่ก็ชนกับหัวรถสองแถว
