นๅคนๅคๅ ๒๕
"เราขอไถ่ชีวิตของชายาเราด้วยชีวิตของเราเอง~ "
ในเมื่อเจ้ากรรมนายเวรของน้ำฝนไม่ยอมปล่อยเธอไป เขาก็เลยขอใช้ชีวิตตัวเองเพื่อแลกกับชีวิตของเธอไว้ในชาติภพนี้
"ข้าไม่เอาชีวิตท่าน!! และชาติภพนี้ นางสมควรที่จะกลับไปในที่ของนางได้แล้ววว!!"
ฟื๊ดดด~ ลมพัดกระหน่ำแรงขึ้น ต้นไม้ที่อยู่รอบวัดปลิวไหวเพราะแรงลม
จนผู้คนต่างก็รีบเก็บข้าวของกันเข้าบ้านแทบไม่ทัน
"และในชาติภพนี้ข้าจะเป็นคนส่งนางกลับไปเอง~" เพียงแว๊บเดียวพริกแกงก็เข้าประชิดตัวของน้ำฝนที่นั่งทำสมาธิอยู่โดยไม่รู้เรื่อง
มือของนางได้ยื่นไปด้านหน้าโดยหมายจะหักคอของน้ำฝน ซึ่งในชาติที่แล้วนางก็คือนาคเทวีชายาเอกของนาคนาคา
"หยุดนะพระนางมณีมธุรส" เสียงแกร่งที่เกินวัยได้ออกจากปากนาคาโดยไม่ต้องใช้กระแสจิต และทันใดนั้นร่างกายของนาคาก็ได้มีแสงจ้าขึ้น
"กรี๊ดดดดด~" ทันทีที่แสงนั้นปรากฏพริกแกงเกิดแสบร้อนตามเนื้อตัวจนร้องกรี๊ดแทบจะขาดใจ
ปุด!
