นๅคนๅคๅ ๓๓
"กรี๊ดดดด~ ช่วยด้วยค่ะนาคาจะปล้ำพริกแกง" พริกแกงร้องตะโกนออกไปหวังจะให้มีใครแถวนั้นเดินมาเห็น
ฟื้ดดดด~ ทันใดนั้นท้องฟ้าที่ปลอดโปร่งมีดาวระยิบระยับก็เกิดมีลมพัดแรงมืดครึ้มเหมือนจะมีพายุ
"เธอทำแบบนี้ทำไม" ชายหนุ่มยืนอยู่นิ่ง ๆ ไม่พยายามที่จะแกะมือเธอออกอีกแล้ว
"ช่วยด้วยยย" พริกแกงยังไม่ยอมแพ้ยังตะโกนต่อไป เธอลืมสังเกตว่าตอนนี้รอบกายของเธอไม่ใช่สถานที่เดิมอีกต่อไป
"เราไม่ยอมปล่อยนายไปแน่นาคา พริกแกงรักนาคานะ" เธอยังพยายามกอดเอวเขาไว้แน่น
'หยุดเถอะพระนางมณีมธุรส ถึงท่านจะพยายามเปลี่ยนดวงชะตายังไง ก็ไม่มีผลหรอก เพราะเราไม่เคยทำบุญร่วมกันมา' เสียงที่ไม่คุ้นหู เสียงที่เยือกเย็น ได้ถูกเปล่งออกมาจากผู้ชายที่พริกแกงกำลังกอดและเหนี่ยวรั้งอยู่ในตอนนี้
หญิงสาวถึงกับปล่อยมือแล้วถอยหลังไป เพราะผู้ชายคนนี้แต่งกายแปลก ๆ สีเขียวมรกตไปทั้งตัว เครื่องประดับของเขาเข้ากับชุดที่สวมใส่มาก
"กร
