นๅคนๅคๅ ๓๙
หนึ่งเดือนผ่านไป
นาคาได้เงินจากการทำโฆษณาเยอะมาก เขาซื้อที่นาของป้าสี ตรงกระท่อมที่เคยพาน้ำฝนไปหลบฝนที่นั่น เพราะมันคือความทรงจำของทั้งสอง และตอนนี้เขากำลังเริ่มก่อสร้างบ้านหลังใหญ่โตพอที่จะอยู่แบบครอบครัวใหญ่เนื้อที่กว้างขวาง
ที่ไหนมีมนุษย์ที่นั่นก็ต้องมีความอิจฉาริษยา เพราะตอนนี้ชาวบ้านต่างก็อิจฉาที่ครอบครัวของนาคาได้ดิบได้ดีโดยใช้เวลาไม่นาน
และอีกไม่กี่วันก็จะถึงวันแต่งงานของทั้งสอง พวกเขาใช้บ้านของน้ำฝนเป็นที่จัดงานและเรือนหอ ก่อนที่จะย้ายไปอยู่บ้านหลังใหม่
ส่วนพริกแกงตอนนี้กลายเป็นคนเสียสติฟั่นเฟือน เพราะเธอได้รับกรรมที่ตัวเองเคยก่อไว้ กำนันพยายามพาลูกสาวไปรักษาหลายที่แต่ก็ยังไม่เห็นผล
"อุ๊ย! นาคาเดี๋ยวแม่ก็เห็นหรอก" น้ำฝนกำลังยืนคิดอะไรเพลิน ๆ อยู่ อยู่ดี ๆ นาคาก็เดินเข้ามาแล้วสวมกอดเธอจากทางด้านหลัง หญิงสาวรีบหันมองซ้ายมองขวาเพราะกลัวว่าแม่ของเธอจะออกมาเห็น
"แล้ว
