นๅคนๅคๅ ๒๓
"มะ..ไม่ได้นะ" คำนี้มันเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากบางเบาๆ เพราะเธอรู้สึกกลัวกับสิ่งที่เขาจะทำต่อจากนี้
ครั้งแรกที่ต้องมือชายความรู้สึกของหญิงสาวทั้งกลัวและสั่น ถึงแม้ว่าเธอจะแอบชอบเขามานานแล้ว แต่เธอก็ยังไม่อยากให้เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้น
น้ำฝนสะดุ้งอีกครั้งเมื่อชายหนุ่มมุดลงไปเนินหน้าอกไหล่ทั้งสองข้างห่อเข้าหากันแบบตกใจ
ริมฝีปากหนาเม้มเบาๆ สลับไปมาตรงยอดปทุมทั้งสองข้างของหญิงสาววัยแรกแย้ม
"นาคา~" เสียงของเธอสั่นระริกเพราะความกลัวว่าเขาจะทำอะไรมากไปกว่านี้ มือเรียวพยายามดันศีรษะของเขาออกจากเนินหน้าอก
"เราจะไม่ให้มันเกินเลยมากไปกว่านี้" เสียงทุ้มเปล่งออกมาเพียงเบาๆ เพื่อให้เธอได้ยิน และตอนนี้เขาก็สัมผัสได้ว่าร่างของเธอสั่น แต่จะทำยังไงได้ในเมื่อเขาอดกลั้นอารมณ์ของตัวเองไม่อยู่แล้ว
ชายหนุ่มขยับใบหน้าลงไปที่เดิมอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เขาถึงกับอ้าปากงับจุกสีชมพูระเรื่องที่ตอนนี้มันก
