“พิม! แกจะไปไหนน่ะ!”
ด้าอุทานลั่นพร้อมกับรีบก้าวเท้าตามเพื่อนรัก ที่จู่ๆก็หมุนตัวเดินฉับๆออกไปอย่างรวดเร็ว ใบหน้าของพิมดาวในตอนนี้ไม่ได้มีความลังเลหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงความมุ่งมั่นที่แฝงไปด้วยความสับสนวุ่นวายในใจ
“ฉันจะไปถามพี่ทรอยให้รู้เรื่อง บางทีเรื่องทั้งหมดนี้ เรื่องหนี้เก้าล้านนั่นอาจจะเป็นฝีมือพี่ทรอยจริงๆก็ได้”
พิมดาวตอบโต้กลับมาโดยไม่แม้แต่จะหันมามอง แววตาของเธอจ้องตรงไปยังทิศทางของตึกคณะวิศวะ
“แต่ว่าแก... พิมแกตั้งสติก่อนดิแก”
ด้าวิ่งมาดักหน้าเพื่อนพลางใช้มือจับไหล่ทั้งสองข้างไว้แน่น แววตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วง
“พี่เขาร้ายกับแกขนาดไหนแกจำไม่ได้แล้วเหรอ เขาเคยทำร้ายแกนะพิม แกไม่กลัวเขาแล้วหรือไง ทำไมแกไม่ค่อยๆคิดดูก่อนแล้วค่อยไปถามเขาละ”
"แกด้า พิมดาว แกสองคนทำอะไรอ่ะ แล้วนั่นจะไปไหน"
ต้นหอมที่เพิ่งมาถึง เธอเห็นเพื่อนทั้งสองกำลังฉุดกระกันอยู่เธอจึงรีบถามขึ้น แต่ก็ดูเ
