'คุณจะไม่ตายฟรีนินี ถ้ามีอะไรที่ทำให้คุณกังวลจนต้องวนเวียนอยู่จริงผมจะจัดการให้เอง'
ชายหนุ่มคิดไปถึงความฝันเมื่อสองคืนก่อน เขาเห็นพนิตสินีในชุดสวยงามตามปกติที่เธอเคยเป็น แต่สีหน้ามีริ้วรอยความกังวลชัดเจน ในฝันนั้นเขาและเธอยังคงอยู่ที่อังกฤษแต่เป็นช่วงก่อนที่เธอจะกลับเมืองไทย
'พัทคะ อย่าลืมเรื่องบ้านร่มไทรนะ จัดการขายให้อลินด้วยแต่ก่อนจะขายได้คงต้องปัดกวาดเยอะสักหน่อย'
'ได้ ว่าแต่ทำไมคุณจะขายทำไมไม่เก็บไว้ให้อลิน' ในฝันเขาถามกลับ
'ที่นั่นมันไม่ใช่ที่ของความสุขหรอกพัท ขายไปเถอะแต่อย่าลืมนะต้องปัดกวาดให้สะอาดก่อนถึงจะขายได้'
ในความฝันเขาไม่เข้าใจคำพูดของเธอแต่ก็รับปาก พนิตสินีจึงพูดต่อว่า
'แล้วก็แม่ของอลินอีกคน อย่าไปทำให้เขาโมโหมากนะพัทเดี๋ยวเขาจะหอบลูกหนีพัทจะเสียใจอีกรอบ'
'หอบลูกหนีหมายถึงอลินน่ะเหรอ คนที่พาอลินหนีน่ะคือคุณ ไม่ใช่ลี่' เขาแย้งแต่คนในความฝันส่ายหน้าไปมาพร้อมกับยิ้มอ่
