“ใช่ เป็นธุรกิจที่ดีตัวนึงเลยนี่เรือนี้ปกติใหญ่มันก็ให้เช่า แต่กับเรามันไม่คิดเงินผมเลยออกเงินเติมน้ำมันให้”
“มันต้องเติมเยอะไหมคะเวลาออกเรือแต่ละเที่ยว”
“ก็ไม่เท่าไหร่นะ ผมจ่ายไปแสนเดียวเอง”
อ้อ ไม่เท่าไหร่แค่แสนเดียว... หญิงสาวทวนคำพูดเขาในใจก่อนจะเลิกคุยแล้วหันไปสำรวจเรือรอบ ๆ
“กระเป๋าฉันกับอลินอยู่ไหนแล้วคะคุณพัท” เธอขมวดคิ้วเมื่อหาของส่วนตัวไม่เจอ
“พนักงานคงยกไปเก็บให้ที่ห้องแล้ว ผมว่าเราไปดูห้องพักก่อนดีกว่า” ชายหนุ่มอุ้มเด็กหญิงอลินไว้แล้วพาเดินออกจากห้องโถงลงบันไดไปชั้นล่างของเรือ เขาเปิดประตูห้องมาสเตอร์เบดรูมแล้วก้าวเข้าไป อรวลีเดินตามหญิงสาวเห็นกระเป๋าของเธอและลูกวางอยู่มุมหนึ่งของห้องและมีอีกใบที่แปลกตาวางด้วยกัน
“กระเป๋าผมเอง ห้องแต่งตัวอยู่ทางนั้นมีตู้เสื้อผ้า โต๊ะเครื่องแป้ง ตู้เซฟก็มี คุณจะจัดของก่อนก็ได้”
พันธกานต์มองตามสายตาเธอแล้วจึงอธิบาย พร้อมกับปล่อยอลินล
